• BIST 106.843
  • Altın 142,630
  • Dolar 3,5367
  • Euro 4,1209
  • Samsun 18 °C
  • İstanbul 23 °C
  • Ankara 21 °C
  • İzmir 25 °C
  • Ordu 20 °C
  • Sinop 19 °C
  • Giresun 21 °C
  • Amasya 16 °C
  • Rize 22 °C
  • Trabzon 23 °C

Araf

ALİ ONUR ŞAHİNOĞLU

 “Her yer sis.Yeşil adacıklar ve çimenler arasında akan nehir sisle kaplanmış; nehre sis çökmüş…”

-Kasvetli Ev-

13 Mart’tan bu yana Ankara sessiz mi sessiz.

Hayalet bir şehre dönmedi.

Ama hayalete benzemeyen bir şehir de olmadı.

Yarım kaldı.Şiir taslağı gibi, bitmemiş öykü gibi.Bir garip eksiklik.

Hani insan, hayatını kökten değiştirecek kararları sürekli erteler de, kendisine pek de bir katkısı olmayan gündelik işlerini olağanca hırsıyla sürdürür ya.

Hah! İşte tam onun gibi oldu Ankara.

Hayatını kaybedenlerin tamamen sıradan insanlar olması herkesin aklına aynı soruyu getirdi:Acaba bir gün ben de böyle bir saldırıda ansızın ölebilir miyim? Bu ihtimal bütün şehir halkının üzerine bir sis gibi çöktü.Bedenler olmasa bile kafalar arafta kaldı.Sokakları boşaltan, bütün sohbetleri “dikkatli olun bu aralar,”a bağlatan, “bak şu adam dakikalardır orada duruyor,” dedirten sevimsiz ihtimal.

Kimlerdi saldırıda hayatını kaybeden bu insanlar?

Çöp toplayan çocuk, üniversite öğrencileri, yaşlı kartına gözü gibi bakan teyze, hepsi sıradan insanlardı.

Bu dünyanın yalan olduğunu bilip, yine de bir kaç gün fazladan yaşayabilmek için çoğu şeyi feda edecek sıradan insanlar.

Senin gibi.Benim gibi.

Şimdi öldüler.Öl-dü-ler.

Herkesin herhangi bir zamanda geçebileceği bir yerde hayata veda ettiler.

Konuşmalara dikkat edin.

“Beş dakika gecikmesem ben de orada olacaktım.”

“Dükkanda oyalanmasaydım o saatte aynı yerden geçecektim.”

Basit bir olay değil.İhtimal, patlamanın olduğu yerden herkesin üzerine sıçradı.Çünkü evin içindeki bir sesi duymamanızın imkanı yok.

Ev dediğiniz sadece yattığınız yer değildir.Yaşadığınız şehrin sokakları, caddeleri, meydanları, heykelleri, arkadaşlarınız…Hepsi sizin evinizdir.Hiç gitmeseniz de, hiç uğramasanız da.

Ne yazık ki terör artık daha önce hiç olmadığı kadar bu eve girdi.Bazılarının evini ise maalesef yıktı.

Üzülün.Evet, üzülün.Çoğu yalan arasında bu, üzülmeye değer bir gerçek.

Ancak akabinde öfkenizi sahiplenin.Size bunu yaşatanlara öfke duyun.Duraksamayın.Konuşun.

Kendi kendinize inanarak söylediğiniz sözcükleri bütün dünya duyar.Merak etmeyin, kendinize şöyle seslenin:

“Korkmuyorum.Buradayım.Ben var olduğum sürece bu ülke de var olacaktır.”

Bu topraklarda görülen bütün vahşete rağmen, bu toprağı parçalamaya çalışanlara rağmen, kardeş halkların arasına nifak tohumları ekenlere rağmen, ülkesini ve din, dil, ırk fark etmeden bütün insanlarını seven biri Ankara’dan bildirdi.

Yazarın Diğer Yazıları
Tüm Hakları Saklıdır © 2012 Hedef Halk | İzinsiz ve kaynak gösterilmeden yayınlanamaz.
Tel : İnternet Sitesi : (0 541) 292 76 95 Gazete İletişim : (0 362) 234 54 10 Faks : 0(362) 234 64 10