loading...
Samsun
DOLAR14.1746
EURO15.993
ALTIN813.10
CEMİL CİĞERİM

CEMİL CİĞERİM

Mail: cemilcigerim@gmail.com

HATIRLADINIZMI NE GÜNLERDİ BE

Dolar yoktu eskiden,

Her şey tütünleydi.
Kredi yoktu mesela.

Dostundan tütün parasına borç alabilirdin.
Senet yoktu eskiden.

Mağazadan tütün parasına çeyiz düzebilirdin.
Çayın lafı mı olurdu?

Elli iki oynarken masaya doluşan yancılara, ocaklığa dönüp '”Cemal abi ver herkese benden birer çay be'” deyip, tütün parasına çay ısmarlayabilirdin.
Konfeksiyon yoktu eskiden.

Terzi ahbaptı.

Çocuklara iki bayramda bir pantolon, kendine beş bayramda bir takım, tütün parasına elbise diktirebilirdin.
Faiz yoktu eskiden.

Kimsenin aklına bile gelmezdi paradan para kazanmak.

Alacağını istemek bile ayıp sayılırdı.

Borç kimse görmeden verilir, alacak kimse duymadan alınırdı.
İnşaat mı yaptırdın?

Ustalar bekler.

Tütün parasına.
Tarlayı mı sürdürdün?

Traktörcü bekler.

Tütün parasına.
Mazot mu aldın?

Benzinlikçi bekler.

Tütün parasına.
Gübre mi aldın?

Tarım Kredi bekler.

Tütün parasına.
Hayat zordu ama güzeldi.

Umut vardı en azından.

Geleceğe dair yeşertilecek filizler vardı insanların içinde.

Ve bu umut, hep taze tutardı hayatı.

O yüzden beklentileri küçük, yaşamları büyük oldu hep insanların.
Zorluklarla dolu yaşamlarını dolu dolu yaşadılar hep.
-Nişan istiyolarnapcaz?
-Sıkıntı yok! Tütün parasına,
-Düğün diyolar bayram sonrası, ne dicez?
-Yaparıııız. Tütün parasına,
-Sünnet şart gari, napcezkestirmicez mi? Eşşek kadar oldu çocuk
-Rahat ol.Tütün parasına.
Nakit de neymiş?
Vay anasına!
Tütün vardı,

İnsanlık vardı.
Muhabbet vardı, samimiyet vardı, güler yüz vardı, yardımlaşma vardı, komşuluk vardı, paylaşım vardı, iyi niyet vardı..
Tütünün, emeğin, umutların aziz hatırasına.
“Ver ordanbi bardak çay be, tütün parasına...”

Serkan Özkay’danyaptığım bu alıntı bana Çiftlik Caddesi’ne konulan saksıları anımsattı.

Saksılara  “Tütün Yaprağı”motifikonulsaydı, kimsenin sesi çıkmazdı!

Facebook Yorum

Yorum Yazın

Ana Sayfa
Web TV
Foto Galeri
Yazarlar