loading...
Samsun
DOLAR12.4902
EURO14.1202
ALTIN713.05
ALPARSLAN ÇEPNİ

ALPARSLAN ÇEPNİ

Mail: cepnialpaslan@gmail.com

KADINLARA ŞİDDET

Ülkemizde her gün bir kadın öldürülüyor. Darp edilen ,taciz ve tecavüze uğrayan kadınlar yüzünden kadınlarımız sokaklarda suçlu gibi korkarak dolaşıyorlar!.. Bütün saldırılar cezasız kalıyor!.. Yasalar şiddeti önlemeye yetmiyor.

Olay bu kadarla bitmiyor. Şiddet denilince sadece fiziksel şiddeti anlamak yetersiz olur. Kadınların eğitim ,sosyal  ve ekonomik yaşamın dışında tutulması ile yaşadıkları  sorunlar, şiddetle doğrudan ilişkilidir. Kızların yarısı okutulmuyor ve çalıştırılmıyorlar.

Bizim eğitim sistemimiz de  siyasetimiz de erkek egemen bir içeriğe sahiptir. Toplumsal yapımız, kadının yaşam alanlarını iyice daraltmış; din adına “fetva” veren kimi meczuplar da kadını hatta çocukları bile birer cinsel obje olarak görmekten bir türlü kurtulamamaktadır. Kimse de bu gidişe dur, demiyor.

İstanbul Sözleşmesinin gereklerini yapmayıp üstelik onu iptal etmek egemen anlayışın bu soruna nasıl baktığını gösteriyor !…

O zaman ne yapmalı?

Kadınların, eğitim ve iş olanaklarını arttıracak düzenlemeleri yapmak, onları sosyal ve ekonomik yönden destekleyen  “pozitif ayrımcılık” önlemlerini uygulamak, cinsler arası eşitsizliğin giderilmesinin  yanında ,kadınlara yönelik şiddet sorununa da gerçekçi çözümler üretmek gerekiyor.…

1960 yılının 25 Kasım'ında, Dominik Cumhuriyeti'nde, bir uçurumun dibinde üç kadının cesedi bulunur. Mirabel kızkardeşler diktatörlüğün   askerleri tarafından, tecavüz edildikten sonra vahşice katledilmişlerdir…

 BM tarafından o  gün, "25 Kasım, kadına yönelik şiddetin yok edilmesi için uluslararası mücadele" günü ilan edilmiştir.

Kadın sorunu, egemenlik ilişkilerinin ortaya çıktığı sınıflı toplumlardan beri var. Ekonomik özgürlüğünü kaybeden kadın, diğer bütün özgürlüklerini ve ayrıcalıklarını da kaybetti : Ailede, toplumda devlette ve dinde…Ne olduysa ondan sonra oldu. Kadına yönelik şiddet artarak devam etti…

Ataerkil toplumda erkek egemenliği her yerde (aile, okul, sokak..)öğretiliyor ve yeniden üretiliyor Şiddet, erkeğin hayata duyduğu öfke ile başlıyor. Eğitimli ya da eğitimsiz olması fark etmiyor, sadece erkek olması ona bu hakkı veriyor! Aslında erkekler, kendi zavallılıklarına saldırıyorlar. Kadınlar ölüyor; ama, toplumsal utancımız ortada duruyor.. Kadınlar, şiddeti çoğunlukla en yakınlarındaki erkeklerden (baba, kardeş, eş, sevgili…) görüyor.

 “Hayat, sadece sana değil, kadın-erkek tüm topluma yük, bu yüzden yükünün acısını kadından çıkarma!..”

Kadınlar emekleri ve bedenleri üzerindeki bu baskıya “dur” diyor, her türlü şiddete “hayır” diyorlar. Ve kazanacaklar .İşte o zaman:şiddetin olmadığı bir dünya kurulacak…

Facebook Yorum

Yorum Yazın

Ana Sayfa
Web TV
Foto Galeri
Yazarlar