loading...
Samsun
DOLAR8.4301
EURO10.0135
ALTIN491.44
İSMAİL BAŞARAN

İSMAİL BAŞARAN

Mail: kuzeyhaber1@gmail.com

PAZARDAKİ EŞEĞİN FİYATI VE PİYASALAR​

Bizim Temel eşeğini satmaya karar vermiş. Kıymeti taş çatlasa bin lira ya eder ya etmez. Eşek için pazarlık payını da ekleyerek iki bin lira fiyat koymuş. Komşu köyden acilen eşeğe ihtiyacı olan Dursun iki bin lira ödeyip almaya razı olmuş. Temel eşeğini satmış ama akşam da uykusu kaçmış. Düşünüp durmuş; "Dursun bin liralık eşeğe niye iki bin lira verdi?" diye.

İçi rahat etmeyince ertesi gün eşeğini geri almaya karar vermiş. Pazara gittiğinde Dursun’un eşeği üç bin liradan satışa çıkardığını görmüş. Sonunda üç bin liraya almak zorunda kalmış. Ayni olay bu kez Dursun’un başına gelmiş.

O da ertesi gün eşeği geri almaya karar vermiş. Bu alışveriş her gün fiyat arta arta devam etmiş. Bir kaç gün sonra pazara bir başka köyden Cemal gelmiş. Cemal pazardaki kalabalığın arasına dalınca bir de ne görsün:

"Al, al, al, sat, sat , sat" bağrışmaları arasında bir yaşlı eşek ve bu eşeğin 50 bin liralık satış fiyatı....!

Yanındakine sormuş:

"Hemşerim, bu yaslı eşek 50 bin lira  eder mi yahu?"

Adam hemen yanıtlamış:

"Valla grafikler ortada. Bu eşeğin fiyatı bin liradan başladı, 50 bin liraya geldi. Şöyle bir tekniğine bakarsan görürsün. Eşeğin fiyatı yüz bin lira direncini kırarsa, yüz elli bin liraya kadar yolu var bu eşeğin."

Hep üretimden bahsediyoruz. Üretemiyoruz diye tutturuyoruz.

Peki ürettiğimizi satabiliyor muyuz?

Ona da büyük ölçüde “HAYIR”  diyoruz.

Domatesi denize döküyoruz,  Mersin’de narenciye üreticileri kasalarla ürünlerini yollara döküyorlar. Türkiye’nin çeşitli bölgelerinde ise fiyatlar durmadan yükseliyor.

Üreticiden pazara gelene kadar ürün kaç defa alınıp satılıyor, kaç lira masraf biniyor ürünün üzerine.

Bunları yapanlar kimler?

İçimizden birileri değil mi?

Biz bu fiyatların artışını bile sorgulamayan milletiz.

Takılmışız bir evet ve hayır arkasına gidiyoruz.

Nereye gittiğimizi kendinmiz bile bilmiyoruz çünkü ne kulağımızı ne de gözümüzü açmamızı istemeyenler var, sadece onlara inanıyoruz.

​İŞSİZLİK ARTIYOR MU, İŞÇİLER DEĞİŞİYOR MU?

Bir zamanlar televizyonda bir Sementa vardı. Burnunu oynattığında olmazlar olur hale geliyordu. Tatlı Cadı deniliyordu kendisine.

Birisi burnunu oynatsa da benim şöyle on, on beş milyon dolarım oluverse, ayakkabı kutularına dolarlarımı doldursam  ve bir büyük işletmeler kuruversem.

Personel olarak ilk almak isteyeceklerim nerede olduklarını biliyor musunuz?

Söyleyeyim.

İstihdama katkı sağlamak için işte çıkarılıp yerlerine yandaşların alındığı işçileri alacağım ben de.

Siyaseten linçe uğrayanları, tam kalifiye elemanları alacağım işletmelerime.

Dolarları ayakkabı kutularında tutmayacak üretime katkı sağlayacağım.

Bugün işsiz kalanlar Vallahi insanın işletmesini abat ederler.

Sahi bu işsizler ordusuna, işlerine son verilerek katılanlar hangi örgütün mensubuydu ve haklarında ne gibi işlem yapıldı?

Tek işlem işlerinden atmak mı olmalıydı yoksa yargılanmaları da olmalı mıydı?

Siyaseten.

Facebook Yorum

Yorum Yazın

Ana Sayfa
Web TV
Foto Galeri
Yazarlar