Geçen hafta çok sevdiğim bir büyüğüm, mahallenin önde gelenlerinden, Samsun Araştırma Hastanesi’ne 95 yaşındaki annesini acile götürdü.
Araştırma Hastanesi’nin acili ana baba günü.
Bir kargaşadır gidiyor.
Bunu gören ve anlatan hasta yakını, "Oruçlu hastanede ve annemin başında ne çektiğimi ne yaşadığımı ben bilirim" dedi.
Daha sonra ne mi oldu?
95 yaşındaki hasta olan teyzeyi üç gün müşahede altında Acil Servis'te tuttuktan sonra; Göğüs Hastalıkları Hastanesi'ne sevk ettiler.
Hasta yakınlarına, 'hastanede yatak yok, dolu' dediler.
Üç gün sedyede bekleyen hastayı ne servise ne de yoğun bakıma alamadı hastane yönetimi.
Sağlıkta devrim yaptık demekle hastanelerde kuyruklar, sağlık hizmeti ve yaşananlar tezatlık gösteriyor.
Hastayı yatıracak yatak bulamıyor sağlıkçılar.
Hasta yakınları sağlık sistemine tepkili, "Annemize sedyede Allah göstermesin bir şey olsaydı?" diye sordu?
Ayrıca burada doktorlara söylenecek bir söz yok, devlet hastanelerinin kapasitesi yetersiz geliyor.
Bu arada yine aynı gün aynı hastanede Samsun’un tanınmış müteahhitlerinden birisinin de babası sedyede beklemiş.
Hastanelerde yatak dönemi yerini sedyeye bırakmış durumda.
Acilde hastalar sedyede bekletiliyor. Tedavisini oluyor.
Araştırma Hastanesi, diğer devlet hastanelerinin acil servis hizmetlerinde acil önlem şart, yatak sayısı artırılmalı.
Yetkililerin bu sorunu çözmelerini bekliyoruz.
Samsun Şehir Hastanesi devreye girince diğer hastanelerdeki acil servis hizmetleri de iyileşecek mi, hep birlikte yaşayıp göreceğiz.