EL EMEĞİ YOLUNDA… (2)

Son dönemlerde takip ettiğim, el emeği ürünleri paylaşan sayfalarda, sorumlusu kendileriymiş gibi derin bir mahcubiyet ile “ürün malzemelerine, kargolara gelen zamlardan dolayı fiyatlarda artışa gitmek zorundayız.” şeklinde sıkça paylaşımlar yaptıklarını gördüm.
İşin içinde olan biri olarak, biz sahiden de bizim sebep olmadığımız bu anormal fiyat artışlarından dolayı hakkımız olan “el emeği, göz nuru” parasını alırken binbir çeşit insanlarla uğraşıyoruz.
Bunu hobi olarak yapanlar da var ama günümüz ekonomisinde çoğu kadın hem güncel hayatın getirdiği stresle baş etmenin bir yolu olarak, hem de ve en çok da eve katkıda bulunmak, kendi ya da çocuklarının ihtiyaçlarını karşılamak için bir şekilde, arka planda bir çok mücadele vere vere bu işlere sarılmış durumda.
Bence “el emeğinin pazarlığı olmaz” ama pazarlık deyince akıla ilk gelen fiyat düşürmek değil de, emeğe saygıdan (kendi kendinize) biraz olsun fiyat artırmak da çok şık bir hareket olurdu diye düşünüyorum.
Bilhassa küçük işletmelere böylesi desteklerin, onların hayatında nasıl pozitif etki ve motivasyon oluşturduğunu tahmin bile edemezsiniz.
Eskiden birisi el emeğimle ilgili, ürünümü bedavaya getirmeye çalıştığında, benimle ‘yüzsüzlüğe varan’ bir pazarlık yaptığında, el emeğim değer görmüyor diye çok üzülürdüm.
Daha sonra bu konuda bakış açımı değiştirdim; eğer ki karşımdaki kişi onca el emeği - göz nuru döktüğüm, saatlerimi verdiğim, ürün fiyatlarına gelen zamları belirleyen ben değilken, hakkım olan emek karşılığımı almamdan dahi rahatsızlık duyup, benden aşırı bir indirim talep ediyorsa, anlıyorum ki; karşımdaki insan el emeğinden anlamayan ve el emeğine saygı duymayan birisi…
Ona göre tavrımı belirliyor, siparişini onaylamıyor ya da açıkçası çok da minnet etmiyorum. Çünkü bu işlerde başkasının kul hakkına girmemek kadar, kendi kul hakkınıza girmemek de çok önemli!
Bir de bu tarz insanların verdiği paranın da hayrı olmuyor biliyor musunuz? Tuhaftır ama o verdiğinde de gözü oluyor.
Bunun bir de zıttı olan bir durum var ki, onunla ilgili bir anımı da anlatmak isterim.
Çok eskiden tanıdığım, maddi durumu çok da iyi olmayan biri bana sipariş verdi. Heves etti demek ki ama imkanlarını zorlayacak belli ki diye ben kendimden indirim yaptım ona.
İnanır mısınız o para çok az olmasına rağmen asla bitmedi?!
Sanki ben harcadıkça yerine geliyordu öyle bir bereket…
Oysa ki o benden indirim de talep etmemişti. Varın gerisini siz düşünün.
Aa bir dakika! Bir de bu işin içindeki bir diğer arsızları anlatacağım, o sapıkları dillendirmeden bu konuyu kapatır mıyım hiç?
Şöyle tipler de buluyor biz hanımları genelde; 
* "Sana sipariş verdim, sayemde para kazanıyorsun ve benimle sohbet etmek zorundasın.” (İnanın şaka değil, bunu bizzat yaşadım ve genelde samimiyet kurmayınca alttan alttan sipariş iptali yapmakla tehdit ya da işi iyice çirkefleştirmeye yönelik hâllere girerler ve engeli yerler:)
* “Ben de aynı şehirdeyim, adresinizi verin de ben gelip alayım ürünü” (Üzgünüm burada iyi niyet arayamayacağım, evi öğrenme çabasıdır bu kii zaten enerjisinden de anlarsınız. Evimi bildirmek zorunda değilim öyle değil mi?)
* “Ben internete çok girmiyorum telefon numaranızı verseniz de oradan konuşsak sipariş ya da teslimat işlemlerini” (En büyük yalanlardan, ömrü sosyal medyada geçen tayfalardandır genelde… Gerçi şimdi bir çok kişinin işletme hesabına özel numarası olsa da, bu durum pek yaygın değilken böyle tipler de vardı.)
Kişiye özel sipariş verip sonra iptal edenler, ödemede sürekli bir bahane bulanlar, ürün hakkında bilgi almaktan ya da nazik bir şekilde fiyat sormaktan bihaber olanlar, neler neler….
Kısacası, çoğu işte de olduğu gibi bu kendi içinde zaten bir sürü uğraş ve emek isteyen işlerde de ekstrası olarak böyle insanlar/sınavlar da var.
Lütfen hem el emeğine, hem de bir şekilde bu işlere ve hayata tutunmaya çalışan, var olmaya çalışan insanlara karşı anlayışlı ve saygılı olunuz…