Ordu Mebusu Fevzi Boztepe’ye bundan 72 yıl önce bir telgraf çekilmiş!
Çekilen telgrafın içeriği aynı bugünkü fındık fiyatlarının düşüklüğü gibi aynı.
1953 yılındaki üreticilerin feryadı ile bugünkü üreticilerin feryadı birbirlerine çok benziyor.
Ordu’dan Osman Bedir, Mehmet Felek, İbrahim Engin, Dursun Sağsen ve arkadaşları tarafından Ankara'ya TBMM'ye çekilen telgrafta şu ifadeler yer alıyordu:
“1939 senesinden beri geçirmiş olduğumuz acı günleri size izaha lüzum görmüyoruz. Yalnız Karadeniz ve Ordu Fındık Müstahsilleri 14 seneden beri biricik mahsulümüz olan fındığımızı Demokrat İktidarın anlayışlı ve cesur gayretleri ile bir sene değerine yakın fiyatla satmış isek de ne çare ki iki senedir mahsulümüzün olmayışı bizi büsbütün ümitsiz bir hale koymuştur. Uzun senelerden beri bir türlü değer ve kıymetini hakkıyla bulamayan fındığımız bizleri her geçen gün daha zayıf ve acıklı bir vaziyete düşürmektedir. Şimdi öyle bir haldeyiz ki geçen seneden bakiye ve bu seneki borçlarımızın faizini bile ödeyemeyecek durumdayız. Uzun senelerdir ıstırap çeken biz fındık müstahsilleri demokrat iktidarın kurtarıcı elini bizlere bir daha uzatmasını Ordunun bütün köy halkının ve köy muhtarlarının Başvekâlet, Büyük Millet Meclisi Reisliği ve Ticaret ve Ekonomi Bakanlığına müracaat ederek borçlarımızın uzun vadeli taksitlere bağlanmasını istemiştik. Siz de Milletvekilimiz olarak alakalı makamlar nezdinde takip ederek ve bu seneki fındık bareminin 135 kuruştan aşağı düşürülmemesi hususunda gayret ve himmetlerinizi sabırsızlıkla bizlere neticenin bildirilmesini arz ederiz. Saygılarımızla”
Çok başarılı çalışmalara imza atan yerel tarih araştırmacısı Hüseyin Naim Güney, 12 Ağustos 1953 tarihinde Ordu Mebusu Feyzi Boztepe'ye Ordu'dan çekilen telgrafa ulaştı ve paylaştı.
Ordu tarihi ile çık sayıda kitabı da bulunan Hüseyin Naim Güney, 72 yıl önce çekilen telgrafı şöyle yorumladı:
“12 Ağustos 1953’te Ordu’dan Ankara’daki Türkiye Büyük Millet Meclisi’ne Feyzi Boztepe’ye, gönderilen bu telgraf gösteriyor ki; aradan geçen onca yıla rağmen Karadeniz fındık üreticisinin kaderinin değişmediğini açıkça göstermektedir. Demek ki 72 sene sonra da fındık üreticisinin makus talihi hiç değişmemiş; emeğin karşılığı yine alınamamış, umutlar yine devletin anlayışlı ve kurtarıcı eline bağlanmıştır. Tabii üreticinin haklı serzenişini Ankara'dan bir duyan olursa.”
Özetlemek gerekirse fındık üzerinden oynanan oyunlarda değişen bir şey yok!