Meriç Gök, dostumdu, arkadaşımdı…
Lisede Almanca öğretmeniydi
Almanca çocuk oyunları çevirirdi
Yazardı, araştırmacıydı, eserleri vardı
Almanya Ştuttdart kültür ateşiydi,
Birlikte söyleşiler, paneller yaptık...
Meriç kültür sanat deryasıydı.
Bir kaç gün önce hayat kitabının
Son sayfasını da kapatarak veda etti..
***
Meriç’in yüreği uçsuz bucaksızdı
Ege Bölgesi’nin zeytinliklerinden
Karadeniz’in hırçın dalgalarına
Akdeniz’in narenciye bahçelerine…
Çukurova’nın pamuk tarlalarına,
Dicle kıyılarına…
Ardahan yaylalarına…
Samsun’da ikiyüz evlerin romanlarına,
Kocaeli’nin işçi vardiyalarına…
Zonguldak’ın kömür madenlerine,
Oralarda yaşayan insanlara ulaşıldı
Meriç Gök’ün yüreği sevgi yüklüydü…
***
Meriç…
Rodrigo’yu, Çav Bella’yı severdi
Şilili Victor Jara’yı dinlerdi…
Plaza Mayo annelerini desteklerdi
Hasta Siempre yi bana Meriç öğretmişti
Onun icin siz de dinler misiniz..
Meriç in yüreği...Küba"dan Paris e
İspanya"dan...Vietnam"a uzanırdı..
Dünyanın geleceği solda derdi..
Uçsuz bucaksız bir insandı..
Onu Derecik te bayır rüzgarlarına
Sonbahar yagmurlarina
Doğanın koynuna emanet ettik..
Üzerine de bulutları örttük....
Meriç Gök icin ..cok zor bir veda yazısı..
