Bir hayaldi belki bizimkisi...
Bundan 2 hafta önce olsa bu hayali kuramayacakken, sahadaki futbolcular son haftalardaki çıkışı Trabzonspor maçında da gösterdi...
Tribünler tıklım tıklım, şehir inanmış, taraftar inanmış ve takım inanmıştı kupa için...
Ama bilmediğimiz 'aslında bildiğimiz' bir gerçek vardı: ATİLLA KARAOĞLAN
Daha 2 hafta önce yönettiği Çaykur Rizespor- Samsunspor maçında ilk gol öncesi Holse'ye yapılan faulü es geçip maçın gidişatını etkileyen, itiraz eden Teknik Direktör Thorsten Fink'i de 4. hakeme 'dokundu' diye kırmızı kartla tribüne gönderen Atilla Karaoğlan yine yaptı görevini...
Bakın abartmadan yazıyorum; daha ilk düdüğüyle birlikte kontrolü kaçıran Karaoğlan'ın neredeyse verdiği bütün kritik kararlar hatalı...
Ya vermedikleri...
Bu arada vermediklerini sayarken, sadece Samsunspor'a olanları değil
Trabzonspor'a vermediklerini de unutmamak gerekir...
Kontrolü öyle bir kaçırdı ki, ucuz düdüklerle, ucuz kartlarla başladığı maçta bu kez gerçek faulleri ve gerçek kartları göremez oldu...
FIFA kokartlı bir hakemin bu kadar acemi yönetimi aslında bize 'niye Dünya Kupası'nda hakemimizin olmadığını' net bir şekilde gösteriyor...
Federasyonun hakem gençleştirme politikalarıyla Türk futboluna soktuğu beceriksiz, futbolu bilmeyen hakemler yüzünden her takımın canı yanıyor...
Belki de aslında verilen talimatları kusursuz uyguluyorlar, bilemiyoruz...
Yenersin, yenilirsin buna kimsenin itirazı yok ama adaletsiz yönetimler insanın canını yakıyor.
Atilla Karaoğlan'ın düdükleri Hadise'nin Deli Oğlan şarkısıyla bütünleşip turu bizden alıp, Trabzonspor'a verdi.
Sahada yüreğini ortaya koyan tüm oyuncuları, tribünde 90 dakika susmayan taraftarı kutluyorum.
Elimizden bu kadar geldi, en azından denedik...
*****************
İçimi acıtan bir başka durum ise;
Maç öncesi Samsunspor medya ekibi Ahmet Minguzzi'ye ithafen herkesi ağlatan bir video yayımladı...
Hepimiz duygulandık.
Maç öncesi Samsunspor ve Trabzonspor dostluğuna dair paylaşımlar yapıldı.
'Aynı tarlanın ürünüyüz, aynı denizin balığıyız' dedik...
'Artık bitsin bu düşmanlık' dedik...
Tüm bunlara rağmen deplasman otobüslerinden ve münferit araçlardan bıçaklar, sopalar, meşaleler ve maytaplar çıkması Trabzonspor taraftarının geliş sebebini gösterdi bize...
23 Nisan'a özel yapılan çocuk tribünü ve statta çocukların ağırlıklı olduğu bir ortamda, Trabzonspor taraftarı 90 dakika küfür etti, kan kustu...
'Çıkışta kaçanın' bilmem ne diye başlayan tezahüratlarla stadı gerdikçe gerdiler...
Stattaki Samsunspor armalarını sökecek kadar küstahlaştılar…
Tabi ki orada bulunan bin 500 taraftarın yaptıklarını koca Trabzonspor camiasına mal edemeyiz ama Trabzonspor yönetimi de gelen taraftarını susturabilirdi.
Demek ki onların da dostluk naraları boşaymış...
Yazık ki ne yazık...
Koca koca camialar; kendilerini taraftarın içine saklayan holiganları susturamıyor...
Ben de çokça kez iki camia için dostluk mesajları paylaştım...
Hatta 'Bunlardan dost olmaz' dedikleri için kalbini kırdığım renktaşlarım oldu...
Renktaşlarımdan özür diliyorum, haklılarmış...
Maç yorumumu bitirdiğim gibi, en azından denedik...
Kalın sağlıcakla...