Her şey bir yana insan olabilmek önemli.. 

Bildiğiniz gibi, bir süredir yazılarıma ara verdim.

Ailemizin çınarı anamızı hiç beklemediğimiz bir anda kaybetmek, bir kuş gibi elimizden uçup gitmesi, derin yaralar açtı yüreğimizde. 

Annemin çocuklarıyla arkadaşcasına ilişkisine tanık olanlar bilir. 

Bizlerin, ondan olan tüm nesil dahil, 6 kardeşin üzerine titrediği, 95 yıllık hayatında halen çocukmuşuz gibi bizleri günlük olarak 'tek tek' yoklaması, bir anda hayatımızdan kopması tarifi mümkün olmayan çok zor bir boşluk oluşturdu. 

Herkesin annesi kendisi için aynıdır, değerlidir elbette; ama ateş de düştüğü yeri yakıyor. 

Ne kadar büyüsek de, kendimi bir anda anne sevgisine muhtaç kalacak bir çocukmuş gibi hissettiğim bir süreç yaşadım/ yaşıyorum. 

Yerinde rahat uyusun anacığım. 

Mekanı cennet olsun. Nurlar içinde uyusun. 

O acı günümüzde pandemiye rağmen, acımıza ortak olan o kadar kişi oldu ki;

Hepsine minnettarım. 

Bazı milletvekillerimiz bizzat taziye ziyaretimize, annemize son vedamıza katıldı. Belediye başkanlarımızın çoğunluğu da..

Bazı milletvekillerimiz şehir dışındaydı aradı, telefonda acımızı paylaştı. 

Yıllarca Samsun'a yaptığı icraatları eleştirdiğim eski belediye başkanımız şimdi ki vekilimizle, telefonda karşılıklı 'gözyaşı döktük'. 

O da anne acısı yaşadı ve ben 'o zaman her şeyi geride bırakıp' bizzat katılmıştım cenaze törenine.

İnsanlık bunu gerektirir çünkü..

İnsan olabilmek, böyle bir şey.

Empati yapabilmek.. 

O gün onaydı anne acısı, bugün de biz yaşadık. 

STK temsilcileri, dostlarımız, Samsun'dan, şehir dışından meslektaşlarımız, çalışma arkadaşlarımız okuyucularımız hepsi o gün yanımızdaydı. 

Bazıları Samsunspor Başkanı gibi sosyal medyadan mesaj yayınlayarak üzüntümüze ortak oldu, bazıları taziye için mesaj gönderdi.

7 gün boyunca da taziye ziyaretleri sürdü. 

Hepsine teşekkürler. Yüreklerine sağlık. 

Arada bir de olsa yaptığı icraatlarla ilgili aleyhte yazdığım bir belediye başkanı da beni bu süreçte ‘çok duygulandırdı'.

Acımıza kalben ortak oldu. 

Sayın Valimiz ilk gün, sonra ki günler adeta 'moralim nasıl yokladı, hatırımı sordu, üzüntümüze ortak oldu.

Aynı şekilde Samsun Emniyet Müdürümüz, Rektörlerimiz ve Samsun içinden ve dışından bürokratlarımız.

Siyasi partilerin hemen hepsinin il başkanları, tanıdığım tanımadığım yönetim kurulu üyeleri, ilçe başkanları..

Hepsine şükranlarımı sunuyorum. 

Bine yakın telefona yanıt vermiş olmalıyım. 

Ayrıca telefonumda kayıtlı olmayan ve arama üzerine düştüğü için görmediğimden yanıt veremediğim yüzlerce kişi. 

Haklarını helal etsinler. Aldım, başımın üstüne koydum.

Yüzlerce kişi de bizzat gelerek 'bizleri teselli etti, annem için yaptırdığımız duamıza katılarak bizleri yalnız bırakmadı, destek oldu. 

Allah hepsinden razı olsun. 

Bir tek kişi hariç. 

Evet bir tek kişi. 

İnsanlıktan nasibini almamış tek bir kişi. 

Yüreği paslanmış, insani duygularını yitirmiş, bugüne kadar emsalini görmediğim kadar içi kinle dolmuş olsa gerek bir tek kişi.

Bizlerin mesleğini kamuoyunun ortak paydası için yapan gazeteci, kendisinin halka hizmet vermek için makamda oturduğunu, zaman zaman halkın menfaatleri için 'eleştirilebileceğini', husumet duygularıyla besleyen, kişiselleştiren tek bir kişi. 

Gelip geçecek makamlar ve iş hayatı ile insan olabilmenin vasıflarını birbirine karıştıran, ayrımını yapamayan bir tek kişi.. 

Empati duygusundan uzak o kişiyi nasırlanmış vicdanına ve
Allah'a havale ediyorum. 

Acımızı paylaşan, bizlere manevi olarak destek olan Hakk'ın rahmetine kavuşan rahmetli annemize dua eden 'Yaratılanı severiz yaratandan ötürü' diyebilecek kadar inanca ve insanca duyguya sahip olan, herkese sonsuz teşekkürler; 

Cabbar ailesi olarak minnettarız.

Bir tek kişi hariç..

Canım anam. Mekanın cennet olsun. Nurlar içinde uyu. Bil ki; biz, hepimize son nefesine kadar aşıladığın güler yüz, insan olabilme olgusundan, Allah korkusundan, hakkaniyetten ve vicdanımızla yaşamımızı sürdürmekten bir an bile olsun ayrılmayacağız.  Allaha emanet ol. 

Not: Bir süredir köşe yazımı yazamadım. Beni ve arkadaşlarımı arayarak, yazılarımı sürdürmem talebini aldım. Biliyorum ki; Samsun gerçekten ortak paydamız. Acılarımızı yüreğimize gömerek, kentimize katkı vermek de görevimiz. Profesyonel düşünerek, tüm okuyucularıma, en yakın zamanda yazılarıma başlayacağımı da belirtmek isterim. Kalbi saygılarımla..