Hani her gün yazıyoruz ya.
‘’Yazıyorsun da kimin umurunda’’ diyen çok oluyor.
Bu türden sözleri işitince kimi zaman ben de kendi kendime ‘’Ne diye yoruyorum ki kendimi’’ dediğim anlar olmuyor değil ama şu sayıları çok olmasa da en azından bu şehirde bildiğim iyi ve yürekli insanlar için bile yazdığımı bilmek beni rahatlatıyor sonra.
Misal, Mimarlar Odası Başkanı İshak Memişoğlu, bu şehir için savaşırken, gerektiğinde kariyerini ortaya koyarken ben nasıl ‘’Görmedim-Duymadım-Söylemedim’’ misali üç maymunu oynayamam.
SAMÇEP dönem sözcüsü, Mehmet Özdağ’ın, Samsun adına verdiği kavgayı görmezden gelemem.
Yazılarıma değer verdiğini bildiğim Erdem Demirdağ’ın Samsun için duyduğu heyecanı yok mu sayacağım.
Olmaz
Çarşamba ovasına yapılmak istenenlere direnen Murat Şenel, o kavgayı verirken, Genç bir avukat Arzu Sabuncu, güç odaklarına karşı mücadele ederken, bütün olup biteni uzaktan seyredemem arkadaş.
Ununu eleyip, eleğini asanlar gibi davranamam.
Samsun’un ‘’Direnen Kadın’’ olarak tanıdığı Melike Özman’ın Atakum’daki sahil yolu projesine ‘’Dur’’ derken, eli kalem tutan ben, bir köşede oturup olup biteni seyredemem
Varsın olsun.
Sayıları çok olmasa da, ben anlayana yazıyorum.
Yazmaya da devam edeceğim.
İyi ki, bu iyi ve yürekli insanlar var.
Onların da sayıları çok değil biliyorum.
Ama yetiyorlar.