Kara bulutlar boşalacaksa boşalsın, fırtına kopacaksa kopsun!

Bir tarafta yönetimsel olarak camianın sabrı taşmış bir yanda üste üste gelen kötü sonuçlar.
Bu kadar kötü tabloda ne konuşulabilir.
Durum o kadar vahim hal aldı ki; futbolcular tribüne özür dilemeye gitti, bir ton laf işittiler.
Islıklandılar, sorumlularını istifaya davet ettiler.
Sancılı bir dönemden geçiyoruz ama biz işi gücü bıraktık, kitap çıkarma derdine düştük.
İcra Kurulu paylaşım yapıyor, "bütünleşelim" diyor, tam kenetleneceğiz derken, "orkestranın şefi" Sayın Başkan Yüksel Yıldırım'ın elindeki baton bir anda farklı notaya bastırıyor.
Yani işler yolunda gitmiyor.
Nasıl çıkarız bu sürecin içerisinden uzmanına sormak gerek!
Vallahi yara derinleşti, kanadıkça kanıyor.
İyi skorlar unutturur dedik, o da olmadı, içinden çıkılmaz bir hal aldık.
İki ucu işte o değnek!
Alman teknik adam Thorsten Fink'in artık açıklamaları bana tatmin edici gelmiyor. 
Sürekli aynı açıklamalarla bugünü unutturmaya çalışıyor lakin 1 aydır hepsi aynı demeçler "her hafta kötüleşen oyunu" gizlemeye yetmiyor.
Her maç sakatlık olur mu?
Bugün de Elliot Watt...
Ortada bir liderlik sorunu var.
Sorumluluk almaktan herkes kaçıyor.
Üstümüzdeki kara bulutlar boşalacaksa boşalsın, sel fırtına kopacaksa kopsun ama bir an önce olsun.
Bu milli arada herkes şapkasını önüne koysun, alttan üstten, sağdan soldan "biz/ben nerede yanlış yapıyoruz" diye düşünsün.
Bu filmde yönetmen, senarist, aktörler kendini biliyor.
Bakış açısını değiştirmek onların elinde...
Bu filmde en masum olanlar Samsunspor'a karşılıksız gönül verenlerdir.
Atatürklü armanın dün, bugün, yarın sahipleri olan taraftarlardır.