İslam dininin temel taşlarını oluşturan iman ve amel ilişkisi, müminlerin dünya ve ahiret saadetini belirleyen en kritik unsurlar olarak dikkat çekiyor. Kur’ân-ı Kerîm’de sıklıkla yan yana zikredilen bu iki kavram, insanın manevi varlığını ayakta tutan sarsılmaz bir bütünlüğü temsil ediyor.
İMANIN SOMUT GÖSTERGESİ OLARAK SALİH AMEL
İman, Peygamber Efendimiz’in Allah’tan getirip tebliğ ettiği kesin olarak bilinen hususları tasdik etmek ve bu esaslara tam bir teslimiyetle inanmaktır. İnandığı esasları hayatına yansıtan kişiye Müslüman denirken; amel ise emir, tavsiye veya yasaklara konu olan, sonunda ceza veya mükafat bulunan davranışları kapsar. Ehl-i Sünnet inancına göre amel imandan bir parça değildir; yani günah işleyen bir mümin doğrudan dinden çıkmaz. Ancak haram olanın haramlığını reddetmek kişiyi inanç dairesinin dışına çıkarırken, haramı sadece işlemek kişiyi kafir yapmaz, ancak yaptığı cürüm miktarında cezalandırılmasına neden olur.
Kur’ân-ı Kerîm’de kurtuluşa erenlerin ancak iman edip salih amel işleyenler olduğu ısrarla vurgulanır. Salih ameller, dinimizin yapılmasını emrettiği iyi, meşru ve sevaba vesile olan tüm işlerdir. İmanın amelle taçlandırılmaması, inancı savunmasız bırakarak zamanla kötü amellerin kişiyi kuşatmasına yol açabilir. Asr Suresi’nde belirtildiği üzere, akıp giden zaman içinde insanın hüsrandan kurtulabilmesinin tek yolu; iman etmek, salih ameller işlemek ve birbirine hakkı ile sabrı tavsiye etmektir. Unutulmamalıdır ki, ahirette her birey işlediği hayırlı veya kötü amelle yüzleşecek, salih amelden yoksun bir şekilde huzura çıkanlar ise pişmanlıkla dünyaya geri dönmeyi arzulayacaktır.
Haber Merkezi
