Kahramanmaraş ve Şanlıurfa’daki gerçekleşen canice öğrenci saldırılardan sonra Millî Eğitim Bakanlığı bir dizi güvenlik tedbirleri almaya başladı. Okulların girişlerine emniyet güçlerinin yerleştirilmesi, Okullarımızda Velilerin ve diğer vatandaşlarımızın ziyaretlerinde randevu sisteminin oluşturulması gibi uygulamalar gerçekleştirildi. Hatta bazı okullarımızın girişlerinde Turnike sistemleri ve X-ray cihazları konulmaya başlanıldı.
Uygulamalar görüntü itibari ile güvenliği sağlama amaçlı olup caydırıcı unsur olarak kullanılmaktadır. Bana göre bu uygulamalar sadece ve sadece okul binasının güvenliğini sağlamak amaçlı olup öğrencilerin güvenlikleri ve gelişimleri için yetersiz olan uygulamalardır. Bu noktada vatandaşlarımızın velilerimizin çocukları için nasıl bir eğitim istedikleri önemli bir noktadır.
Sahi çocuklarımız için onları geleceğe hazırlamak için bilgili görgülü anlayışlı başarılı bir noktaya gelmeleri için neler mi yapmalıyız. Yoksa aman okusun da nasıl okursa okusun cahil kalmasın noktasında mıyız? Ahlaklı İnançlı Bilgili bir nesil mi istiyoruz, yoksa Ahlakı inancı olmasın ama bilgili olsun mu diyoruz. Velilerimiz Bakanlığımız Devletimiz bu noktada öğrencilerimizden ne istiyor?
İstisnalar kaideyi bozmaz ama genelde ama bir ilkokul öğrencisini düşünün, akşamüstü okuldan eve gelir velilerin ilk sorusu dersin ödevin var mı olur. Oysa soru başka olmalı bugün okula giderken gelirken okulda ne yaptın neler yaşadın neler yaptın olmalı bence. Akabinde öğrencinin o gün yaşadıklarını dinledikten sonra nerelerde yanlış yaptığını doğru yaptığını anlatarak çocukları ile sohbet etmelidirler. Ve akabinde ödevlerini kontrollü bir şekilde birlikte yapmalıdırlar. Genel duruma bir baktığımızda akşam evde otururken Annenin Babanın Abinin Ablanın elinde bir telefon, tablet veya dizüstü bilgisayarı internette gezinirler. Bu arada o çocuk ne yapacak tabi ki evdekilerden gördüğünü yapacak. Oysa evde bir sohbet ortamı sosyal ufak tefek aktiviteler çocuğun gelişimi için yaşamla ilgili sosyal hayatla ilgili sohbetler konuşmalar olmalı. Biz genelde ne yapıyoruz çocuğun ödevi bittiğinde saldık çayıra mevlam kayıra serbest bırakıyoruz kontrolü sağlayamıyoruz. Ve dilimize yapışıyor benim çocuğum özgüvenli olmalı güçlü olmalı gibi söylemler. Ve bu arada yanlış olan şeyler varsa hatayı kendimizde aramayıp suçu Okuldaki idarecilere öğretmenlere ve eğitim sistemine atıyoruz.
Okulda düzenlenen veli toplantılarına kaçta kaçımız tam olarak katılıyoruz? Hele bir bakın veli toplantılarına gelenler hep aynı veliler, büyük bir çoğunluk ise veli toplantılarına gelmiyorlar bile. Hangimiz öğrencimiz için Rehber öğretmenlerimizle iş birliği yapıyoruz veya onların uyarılarını ne kadar dikkate alıyoruz bir düşünün bakalım.
Çocuklarımızın kendi Öz benliğinden uzaklaşmaları, A sosyal bir yaşam içerisine girmeleri, arkadaşlık dostluk komşuluk kavramlarından uzaklaşmaları agresif bir hal almalarının sebeplerini çözümlerini hiç düşündük mü acaba. Nerelerde hata yaptığımızı hiç düşündük mü?
Hatalar zincirinde Veli, Öğrenci, Öğretmen, Sosyal Medya (internet), yaşanılan sosyal ortam, çevre ve eğitim sistemimizin büyük bir önemi vardır. Bunları açık yüreklilikle ortaya koymak ve çözüm yollarını net bir şekilde belirterek uygulamaya geçilmelidir.
Pandemi döneminde uzaktan eğitim çıkartıldı Milli Eğitim sistemimizde. Evlerinde o güne kadar bırakın Bilgisayarı Tableti Android telefonu evinde İnterneti olmayan Milyonlarca aile vardı. Aman çocuğumuz geri kalmasın diyerek İnterneti olmayanlar evlerine İnternet bağlattılar. Bilgisayarı Tableti Dizüstü Bilgisayarı cep telefonu olmayanlar hepsini tedarik ettiler. Peki, çocuklarımız ne yaptı ders zamanı uzaktan eğitime katıldılar dersler bitince o internet dünyasının akıl almaz dünyasına dalarak uygun uygunsuz yasal yasal olmayan bir sürü yerlere girip çıktılar. Yalan ve yanlışlarla dolu bir dünyada gözlerini açtılar. Ve aileler maalesef çocuklarını bu noktada kontrol edemediler. Pandemiden önceki öğrencilerin hal ve hareketleri hayata bakışları pandemiden sonra tamamen değişti.
Eğer ailelerimiz çocuklarımız üzerinde rol model olamıyorlarsa onları kontrol edemiyorlarsa söz geçiremiyorlarsa çocuklarımızın farkında olmadan kölesi oluyorlarsa burada bir durmak ve düşünmek gerekir. Aileden sonra çocuklarımızın yoğrulacağı şekilleneceği yer hiç şüphe yok ki okullarımızdır.
Ancak okullarımızda gerçekten rol model olabilecek, Öğrenciler tarafından örnek alınabilecek idol olarak görülebilecek öğretmen sayımız yeterli değildir. Bunun için bakanlığımızın harekete geçip öğretmenlerimiz üzerindeki serbest kıyafet uygulamasını kaldırıp kılık kıyafet yönetmeliğini yeniden düzenlemelidir. Ve Millî Eğitim Bakanlığı öğretmenlerimizi saygın ve güvenli bir konuma getirebilmeleri için gerekli adımları atmalıdır.
Ayrıca okullarda okutulan müfredatı acilen gözden geçirip Milli, Manevi Ahlaki, Bilinçli, Bilgili, Yetenekli bir müfredat hazırlamalıdır. Milli ve manevi açıdan dengeli bireyler yetiştirilmelidir.
Türkiye Cumhuriyeti Anayasasında Eğitimle ilgili maddelere “milli kimlik, kültürel süreklilik ve devletin temel değerlerine bağlılık” vurgusu açık biçimde eklenmelidir.
Milli Eğitim Temel Kanununda ‘’Milli Bilinçli vatandaş yetiştirme’’ açık hedef haline getirilmelidir. Öğretmenlik meslek kanunu güçlendirilmeli, Öğretmenlik ‘’Stratejik Kamu görevlisi’’ olarak yeniden tanımlanmalıdır. Atama ve terfilerde mesleki yeterlilik + milli uyum kriteri birlikte değerlendirilmelidir. Öğretmenin, sadece anlatan değil rol model olması yolunda adımlar atılmalıdır. Teori ve pratikte yalnızca anlatmak yetmez yaşatmak gerekir ve uygulamalarla da desteklenmelidir.
İlkokul öğrencilerimiz açısından sevdirme, Ortaokul anlatma ve yaşatma, Lise akıl süzgecinde sorgulama ve sorgulatma, Üniversiteler ise derinleştirme çözüm odaklı olmalıdır.
Sevgi ve Saygılarımla.
Günümüzün hayrı ve bereketi üzerinize olsun.
ALLAH (C.C) YAR VE YARDIMCIMIZ OLSUN.