Bafra’da öldürülen kadının katili, öz evladı çıktı.
Bu nasıl bir iş anlamıyorum.
Bir evlat, annesine nasıl kıyar.
Aklım almıyor.
O vicdan azabıyla bundan böyle o ömrü nasıl tamamlar bilemem.
Biz bozulduk arkadaş.
Bu türden olaylar tek de değil üstelik.
Bir baba da, erkek arkadaşı var diye kızını sırtından kurşunlamıştı.
Kız çocuğu hayatının henüz baharında toprağa girerken, baba mahpus damlarında çürüyecek.
Suç işleyen cezasını mahpushanede geçirecek elbette.
Ve fakat.
Vicdan azabına nasıl dayanacaklar.
Vicdan varsa tabii.
Vicdan sahibi kim cinayet işler ki zaten.
Bırakın annesini öldüren evlatla, evladını katleden babayı.
Bir insan, bir cana nasıl kıyar.
Cinayetlerin ardından ‘’Bir sebebi vardır elbet’’ diyenler oluyor ve ben de buna ifrit oluyorum.
Bir cana kıymanın haklı bir sebebi olabilir mi?
Lanet olsun.
Bu anlayış değil mi zaten, kadın cinayetlerine sebep.
Abil’in, Kabil’i öldürmesiyle başladı ilk cinayet biliyorum.
Ama çocukluğumun geçtiği yıllarda sanki daha temiz bir toplumduk.
Cinayetler oluyordu belki.
Ama annesinin boğazını kesen evlada pek rastlanmıyordu.
Erkek arkadaşı var diye kızını katletmiyordu bir baba.
Daha temiz bir toplumduk galiba.
Bozulduk biz.
Allah ıslah etsin
Ne diyeyim.