O fotoğraf!

Dağlıca şehitleri. Bu haber kor ateş düşürdü içimize yine. Şehitlerimiz. Uğruna kanlarını akıttıkları topraklarına emanet ettik onları dualarla. Her dağlanan yara gibi, bu yaranın da kabuk bağlamasından korkarım. Ve fakat O fotoğraf! Fotoğraftaki o bebe. Selçuk! Bir yaşına bile varamamış henüz. Dokuz aylık Her meraklı bebek gibi babasının fotoğrafına bakıyor ve dokunuyor. Sanki dönmeyeceğini anlamış mı ne. Veda eder gibi. Bi o fotoğraf! Bi de Van Havaalanında aylar önce çekilen. Hani koştular ya çocuklar tabutlara doğru. ''Hangisi'' ''Hangi tabuttaki benim şehit babam'' diyerek şaşkın şakın bakındıkları anı belgeleyenBir o fotoğraf karesi, bir de bu. Alıştık mı ne Albayrağa sarılı tabutları görmeye. Fakat! O fotoğraf! Saatlerce baktım belki. Anlamaya çalıştım Selçuk' u. Ne mümkün. Derler ya hani. ''Ateş düştüğü yeri yakarmış'' Benim içimdeki kor ateş ne ki; Selçuk'un anası, Umudumuz' un biricik eşi Özlem' in yüreğine düşenin yanında. Evlat acısını yüreğinin taa derinliğinde hisseden. Ve Allah ömür verdikçe kendilerine, hep o acı ile yaşayacak olan Şehit Anası Şehit Babası Beni ki yaktı bu ateş. Siz nasıl dayandınız buna. Hikmetinden sual olunmaz elbette Yaradan’ ın size özel bağışladığı o sabır duygusu Metanetinizi korumayı sağlayacaktır. Buna inanıyorum. Allah' ım sen çocuklarımızı koru. Koru ki; hiç bir ana ve babanın yüreğine böyle kor ateşler düşmesin.