Cumhuriyet Meydanı'ndaki yaya geçitinin son kurbanı küçük Serkan oldu.
Daha bir iki hafta önce de gelin ile kaynana aynı yerde hayatını kaybetti..
Öncesinde de çok kaza oldu, canlar gitti, yaralanmalar oldu.
Raylı sistemin in-bin aralıklarında onlarca kişi geçiyor, karşıya. Her iki geçiş yönü de sürekli dolu..
Trafiğin hem araç açısından hem de yaya açısından en karışık olduğu yerlerin başında gelen bir 'ölüm noktası'.
Kaza oluyor, üzerinden bir kaç gün geçtikten sonra unutuluyor..
Olan 'trafik canavarına, kargaşasına feda edilen' canlara oluyor. O gecitte kaza olmasını önlemeyen, çaba göstermeyen tek yetkili için bugüne kadar dava açıldığını duydunuz mu siz?..
Duyamazsınız, çünkü araç dursaydı, çocuk ninesinin elini bırakmasaydı, gelin kaynana dikkatli olsaydı gibi savunma mekanizmaları hemen hazır..
Bir çözüm bulma gayreti göremezsiniz..
O kalabalık, o trafik akışı, bir şekilde kazalara yol açmayacak şekilde düzenlenmeli..
Bunun adı alt geçit olabilir, bunun adı sürekli trafik polisine nokta görevi verilmesi olabilir ya da 'konunun uzmanları' bir yolunu bulmalıdır..
Ne gariptir ki; dün kazadan sonra gördüğüm daha da ilginçti..
Küçük Serkan hayatını kaybetti ve gözyaşlarıyla defnedildi ve bizim yetkililerin aklına gelen tek şey, yaya geçidindeki yer işaretlerini 'daha belirgin hale getirmek' oldu..
Maşallah akşam başlayan çalışma geç saatlerde tamamlandı..
Beyaz çizgilerin arasına sarı çizgiler de eklenerek Cumhuriyet Meydanındaki tüm yaya geçitleri 'yeniden boyandı'..
Tek çözüm bu mu anlamak zor..
Ama işte bizim yetkililerin bulduğu 'çözüm bu kadar basit'..
Boyama..
**************
O KREŞ GERÇEKTEN İNANILMAZ..
Görüntüleri ilk gördüğümde gerçekten şaşırdım..
Videosunu da izledim..
Ama inanın aklımın almadığı şeyler var.
Öncelikle burası özel bir kreş. Çocukları hoş tutacaksın, iyi muamele yapacaksın ki; yeni çocukların gelmesine vesile olsun ve kazanç artsın..
Yani burada tam tersi bir uygulama var..
Çocuklar sopa ile eğitiliyor. Hatta sirkeleniyor adeta. Sanki niye geldiniz buraya da bize iş çıkardınız dercesine..
Hadi hepsini bir tarafa bırakın, o okuldaki öğretmenler yöneticiler şunu da mı bilmiyor..
Şimdi 3 yaşındaki çocuklar cep telefonu kullanabiliyor, oyunlar açıyor, oynuyor. Büyükleri ne yapıyorsa bilgisayarlarda aynısını yapabilecek kabiliyetleri var..
Çünkü teknolojinin içine doğdular.
Sonra 'eti senin kemiği benim' dönemi de çoktan kapandı.
Yani çocuklar eski çocuklar değil..
Ailelerinin para verip arkadaş ortamında olsunlar eğitilsinler, sosyalleşsinler diye üzerine titrediği o çocuklar dayak yerse artık evde gider anlatır, öğretmen bana vurdu der.
Bu zamanda böyle bir zihniyet nasıl oluyor anlamak çok zor.
Savcılık soruşturmasını ben de merak ediyorum..
O görüntülerin nasıl bir savunması olabilir ki..
Pes diyorum.