Samsunspor son yıllarda para problemiyle boğuştu.
Siyasetçisinden iş insanına kadar herkesin kapısı çalındı.
Para bulunmuştu ama yine de küme düştük.
Eski adıyla üçüncü ligdeyiz.
Gerçek bu ama Yüksel Yıldırım mesela, bu durumu içine sindiremeyenlerden.
Kendi gibi düşünen İsmail Uyanık’la el ele verip, kulübü bataktan, Samsunspor’u da layık olmadığı ligden kurtarmak için harekete geçtiler.
Çuvalla para akıttılar.
Yeni bir takım kurdular.
Hedef Süper Lig.
Bu amaçla başladık sezona.
Hazırlık maçlarındaki kötü oyunun verdiği sinyale rağmen, ‘’bu lig’in misafiriyiz’’ anlayışı yaygındı şehirde.
Gümüşhane maçı, alarm zilleri çaldırdı.
Sancakptepe maçındaki kötü oyun ise ‘’Süper Lig galiba hayal’’ dedirtti.
Takım kurulurken, kısa boylu oyuncuların tercih edilmiş olması konusunda yapılan eleştirilere kısmen katılırım.
Ama sorun daha başka bence.
Bu takım koşmuyor.
Maç 15 metrekarede oynansa sorun yok.
Yüksek tekniğe sahip oyuncularımız sayesinde ortada sıçan oyununda başarılı oluruz ama topu ileri taşımada ve oyunu sahanın bütününe yaymada başarısızız.
Amed gibi takımlarla oynarken problem yok ama Gümüşhane ve Sancaktepe gibi dişli rakipler karşısında baskı yediğimiz zaman, karşı koymakta aciz kalıyoruz.
2-0 gerideyken bile Sancaktepe sahamıza hapsetti bizi.
Son iki haftada oynanan maçlarda gördük ki, takımın bir oyun anlayışı yok.
Bücürlerle kurulu takım, 2-0 gerideyken maçın son 20 dakikasında doldur boşalt yaptı. Uzun boylu diye stoperlerden birini ileri çıkararak, bu saçma plana ‘’çare’’ diye sarıldık.
Maçtan sonra ‘’Sorumluluk bende’’ dedi, Taner Taşkın.
Bu da yeni moda.
Maç kaybeden her teknik adam ‘’sorumluluk bende’’ diyor.
Karşılığı ne bunun.
Maç sonu toplantısında kendisine de söyledim.
‘’Bu Lig’den de düşmeyiz ama mesele burada kalmak değil zaten, Süper Lig’e çıkmalıyız. Ancak, bu oyunla bunu başaramayız’’
Samsunspor’da sorunun para olmadığını biliyoruz artık.
Öyleyse nedir problem..