Dün sabah önce Ragıp Göker, sonra Mustafa Başaran aradı..
Ragıp abi 'Ustamı hastaneye kaldırmışlar" dedi. Gerisini söylemesine gerek yoktu, orada olacaktık..
Ustamızın oğlu Mustafa aradığında sesinden belliydi haller, "Haberim var geliyorum" dedim..
Sonra bürodan arkadaşlar OMÜ'ye gidiyoruz derken, çok kısa sürdü tüm basın camiasının duyması..
Evden çıkana kadar bakmadım telefona yoğunluktan.. Arayan arayana..
İçime bir sızı saplandı adeta.. Gözümün önünden birlikte gittiğimiz günler süren haberler ve yolculuklarımız geldi. Film şeridi gibi her şey..
Sonrasında hastanede buluştuk dostlarla..
Dayan usta kapıdayız, biliyorsun yanındayız diyerek çınlattık kulaklarını..
Dua ettik hep birlikte..
İçeri giren çıkan doktorun mimiklerinden 'ustanın durumunu teşhis etmeye çalıştık'..
Bir ara kalbi durdu, tekrar çalıştı dediklerinde hepimizin dimağı durdu adeta..
Herkes dondu kaldı.. Sonra yeniden normale döndü denildiğinde ise 'yüzler gülmeye başladı'..
Kroner yoğun bakıma giren çıkan her aleti yakından takip eder olduk..
Umutsuz konuşan hocalara inat ustamız direndi..
Bir ara 'Hadi kalk gidelim ya İsmail abi dediğimde' herkesin nasıl gülümsemeye başladığını görmeliydiniz..
Yani sonuç olarak Usta o Usta, kolay değil.. Meslek büyüğümüz..
Ve o usta şimdi önümüzdeki buzlu camın hemen ardında yaşam mücadelesi veriyor..
İnşallah atlatacaksın İsmail abi..
Tüm arkadaşlar tüm sevenlerin dua ediyor..
Tatlı sert esprileri ile bizleri tekrar güldüreceksin inşallah..
Bir kaç gün önce birlikte iftar yaptığımızda 'ye ya İsmail abi ne olacak' dediğimde hatırım için biraz daha yemiştin ya, 'Hadi çık oradan abim de 'tekrarlayalım' sofra sohbetlerimizi..
Allah Yardımcın olsun İsmail abi..
Köşeni boş bırakmadık, seni soranlara mesaj yazdık bugün.. Herkes, tüm sevenlerin senin sağlığına kavuşman için dua ediyor…
Biz hemen dışarıda senden gelecek iyi haberleri bekliyoruz..
Hadi abi dayan..