Veda busesi, sözleri itibariyle iki aşığın birbirine yazdığı şiir olarak algılanmıştır fakat veda busesi adlı şiir, Orhan Seyfi Orhon'un kanserden ölen kızına yazdığı bir eserdir.
Öyleyse gelelim şiirin hikayesine;
Baba, hasta olan kızının kapısını açarken biraz duraksadı. Sessizce kapının kolunu aşağı indirdi, kızının bugün daha iyi olması için Allah'a dua etti. Gün boyunca kızına doyasıya sarılmayı düşünüyordu. O yüzden bütün işlerini iptal etmiş, akşama kadar onun yanında oturmayı planlamıştı.
Uyuyup uyumadığını kontrol etmek için usulca yatağın üstüne eğildi. Kızı perişan halde görünüyordu. Gözleri yaşaran baba, kızının bu halini görmesini istemediği için usulca eğildi ve dudaklarını kızının alnına koydu. Öpmedi, çünkü öpmek çok kısa bir andı. Öylece durdu ve derin derin nefes alarak kızının kokusunu içine çekti.
Kız eliyle babasının kolunu tuttu. Ancak baba kızının alnında öylece duruyordu. Sonra toparlandı, biraz daha dursaydı eğer, gözyaşları kızının yüzüne damlayacaktı ve ağladığı anlaşılacaktı. Yatağın yanındaki sandalyeye oturdu.
Kız o kadar bitkin düşmüştü ki çok kısık bir sesle, "babacığım, annemin öldüğü günü hatırlıyorum, günlerce çok ağlamıştın. Şu son anlarımda senden bir şey istiyorum babacığım, ben öldükten sonra hiç ağlamayacaksın, gözünden bir damla yaş bile düşmeyecek, anlaştık mı" der.
Baba, adeta imkansızı isteyen kızına baktı, ağlamaklı halini bastırarak başını hafifçe salladı. Kızı artık çok zor nefes alıyordu. Ve birkaç saniye içinde nefes alışverişleri kesildi, başı yana düştü. Babası hıçkırıklar içinde kızını kucağına aldı.
Kızının cansız bedeni hala ateşler içindeydi. Buna rağmen kızı üşümesin diye battaniyeyle sardı bahçeye çıkardı. O anki perişan ruh haliyle kızını sandalyeye oturtup, yere çöktü, başını kızının kucağına koydu, hıçkırıklarla ağlamaya başladı.
İşte o an, dilinden bu unutulmaz mısralar döküldü.
Hani, o bırakıp giderken seni
Bu öksüz tavrını takmayacaktın?
Alnına koyarken vedâ busemi,
Yüzüme bu türlü bakmayacaktın?
Hani, ey gözlerim bu son vedâda,
Yolunu kaybeden yolcunun dağda,
Birini çağırmak için imdada
Yaktığı ateşi yakmayacaktın?
Gelse de en acı sözler dilime,
Uçacak sanırım birkaç kelime
Bir alev halinde düştün elime,
Hani, ey gözyaşım akmayacaktın?
Güfte: Orhan Seyfi Orhon
Beste: Yusuf Nalkesen
Makam: Muhayyer Kürdî
Usûl: Semâî
VEDA BUSESİ, Türk Sanat Müziğinin şüphesiz en bilinen ve en çok sevilen şarkılarından biridir. Bu içli şarkının sözleri ise zamanının ünlü beş hececilerinden biri olan şair ve yazar Orhan Seyfi Orhon'a ait.
22 Ağustos 1972'de İstanbul'da kalp krizi geçirerek hayatını kaybeden Orhan Seyfi Orhon'un kaleme aldığı "VEDA" adlı şiiri, bestekar Yusuf Nalkesen tarafından 1951'de muhayyerkürdi makamında bestelendi.
Eser, 1970'li yıllarda Zeki Müren tarafından seslendirilmesinin ardından sanat dünyasında büyük ses getirdi.
Üstadlarımızı saygı ve minnetle anıyoruz...