Belediyenin Yeni Sosyal Politikası; Yardım Değil, Bireyi, Aileyi Güçlendirmek Olmalıdır

Yoksullukla mücadelede yalnızca yardım dağıtmak kalıcı çözüm değildir.

Elbette ihtiyaç sahibi yurttaşa destek verilmelidir; ancak sosyal belediyeciliğin nihai hedefi insanları sürekli yardım alan konumda tutmak değil, kendi hayatlarını kurabilecekleri koşulları yaratmaktır.

Bu nedenle belediyelerin sosyal politikası üç aşamalı düşünülmelidir:

1. Koruma,İhtiyaç sahibi insanı kriz döneminde yalnız bırakmamak.

2. Güçlendirme,Eğitim, meslek, sağlık, çocuk bakımı, ulaşım ve benzeri desteklerle kişinin kendi ayakları üzerinde durmasını sağlamak.

3. Üretime ve topluma katılım,İnsanı ekonomik ve sosyal hayatın aktif bir öznesi haline getirmek. Böyle bir model, yardım alan yurttaştan hak sahibi ve üretken yurttaşa geçişi sağlar. 

Belediye Bir Yurttaşlık Merkezi Olmalıdır.

21. yüzyıl belediyeciliğinin en önemli yeniliklerinden biri budur. Her belediyede bir Yurttaşlık ve Demokrasi Merkezi kurulmalıdır.

Bu merkezlerde;

• Anayasal haklar,
• Yerel yönetim,
• Belediye bütçesi,
• Yurttaşın hak ve sorumlulukları,
• Çevre,
• Kent kültürü,
• Kooperatifçilik,
• Afet bilinci,
• Çocuk hakları,
• Kadınların yerel yönetime katılımı,
• Gençlerin yönetime katılımı,
• Dijital vatandaşlık, konularında eğitimler verilmelidir. Çünkü demokratik yurttaş kendiliğinden ortaya çıkmaz.

Demokratik yurttaşlık öğrenilir.

Nasıl ki Cumhuriyetin ilk döneminde Halkevleri ve benzeri kurumlarla kültürel ve toplumsal gelişme desteklenmişse, bugün de çağın araçlarını kullanarak yeni bir yurttaşlık kültürü oluşturulmalıdır.

Amaç; Haklarını ve sorumluluklarını bilen; farklı düşünceye tahammül eden; kamu malını koruyan; vergi veren; çevresine sahip çıkan yöneticisini denetleyen ve gerektiğinde yönetime katılan yurttaş yetiştirmektir. Bu, demokratik Cumhuriyetin en önemli yatırımlarından biri olacaktır.

Dijital Belediye Şeffaflığın Yeni Altyapısı

21.yüzyılda demokratik belediye aynı zamanda dijital belediyedir. Ancak dijitalleşme yalnızca internet üzerinden ruhsat almak veya vergi ödemek değildir. Asıl mesele kamusal bilginin yurttaşa açılmasıdır.

Her belediye; bütçesini, ihalelerini, harcamalarını, taşınmazlarını, imar değişikliklerini, belediye şirketlerini, borçlarını, personel giderlerini, yatırım programı ve projelerin gerçekleşme oranlarını kolay anlaşılır biçimde kamuoyuna açıklamalıdır.

Yurttaş belediyeden bilgi alabilmek için aylarca uğraşmamalıdır. Çünkü bilgi kamunun malıdır.Şeffaflık yalnızca yolsuzluğu önlemek için değil, yurttaş ile yönetim arasında güven oluşturmak için gereklidir.

Devam edecek - (İmar planı, belediyeciliğin En Büyük Demokrasi Sınavıdır.)