Cemil Deveci, butlan sonrası CHP'de yaşananları gazetemize gönderdiği yazılarla anlatmaya çalışıyor.
Deveci'nin, "Bugün üzerinde konuştuğumuz mesele bir kurultay meselesi değildir. Yalnızca parti içi bir tartışma da değildir. Aslında tartıştığımız şey, Cumhuriyet Halk Partisi'nin ikinci yüzyılda nasıl bir yol izleyeceği, Türkiye'ye nasıl umut sunacağı ve toplumla nasıl bir bağ kuracağı meselesidir." satırlarıyla başlayan yazısındaki ifadeler, aslında bütün CHP'lilerin ortak düşüncesidir.
Deveci'nin yazısının sonraki bölümlerinde ifade ettiği gibi CHP, Türkiye Cumhuriyeti'nin kurucu partisidir.
Atatürk'ün, Cumhuriyet'le birlikte iki büyük eserinden biri olarak tanımladığı CHP, CHP'lilere emanet edilmiş tarihî bir mirastır ayrıca.
CHP, sadece parti üyeleri için değil, devleti kuran parti olarak, Türk milletine bırakılmış bir miras olarak da görülmelidir.
Ki; Deveci'nin de ifade ettiği gibi bu büyük miras, CHP'lilere üstünlük sağlamaz elbette ama büyük bir sorumluluk yükler.
Kurucu parti olmasının yanı sıra, CHP ülkeyi çok partili seçimler ışığında demokratik sistemle tanıştırması nedeniyle de önemli bir partidir.
Gözümüz gibi korumalıyız yani.
Ve fakat...
Öyle mi davranıyoruz?
Mesela, 50 yılını geride bıraktığım meslek yaşamımda, CHP'nin kurucu ilkelerine sahip olduğuna inandığım; sıradan üyelikten başlayarak il, ilçe ve kurultay delegelikleri, ilçe ve il başkanlıkları ile belediye başkanlığı gibi her kademede partisine hizmet ettiğine tanık olduğum Cemil Deveci'nin, butlan gibi bir yargı kararı karşısındaki tavrı sorgulanmaya muhtaçtır.
Daha önce seçim kazanarak oturduğu il başkanlığı koltuğuna, her demokratın "yok hükmünde" görmesi gerektiğine inandığım butlan kararından medet umarak atamayla oturmak istemesi, ben dâhil herkesi şaşırtmıştır.
Deveci'nin, "Butlan"la il başkanı olarak atanan Mehmet Pank'a (Bank) ofisini adeta "butlan karargâhı" gibi kullandırması da ona inanmış ve güvenmiş CHP'lileri şaşırtmaya hâlâ devam ediyor.
Geçmişe kapılıp kalmamalıymışız; öyle diyor dostumuz.
Geçmişe kapılıp kalmayalım elbette.
Zira değişmeyen tek şey, değişimin bizatihi kendisidir.
Ve fakat...
Atalarımızın, "Dost acı söyler." dediği gibi, 50 yıllık tanışıklığımla dost bildiğim Cemil Deveci'ye, "Geçmişini unutan, geleceğini de doğru kuramaz." sözünü de hatırlatmak isterim.
Özgür Özel, yargı kararıyla kuşatılan CHP'nin işgal altında olduğunu söylüyor, biliyorsunuz.
Deveci'nin de işaret ettiği gibi CHP'nin geleceği öfkede değil, ortak akılda olmalıdır elbette.
CHP'nin geleceğinin ayrışmayla değil, birlik içinde olmakla kurulabileceği görüşüne kim katılmaz? Ancak butlan kararıyla parti yönetimini ele geçirenler, 47 yıl sonra CHP'yi Türkiye'nin birinci partisi yapan seçim zaferini yaşatan il başkanlarından 54'ünü görevden almışken "birlikten" söz edebilmek ne kadar gerçekçidir, bilemedim doğrusu.
Macun tüpten çıkmıştır.
Geriye dönüş mümkün değildir artık.
CHP bölünüyor; bu bir gerçek.
Bölünme varsa, bir bölen de vardır yani.
Öyleyse CHP'yi bölen kim?
CHP'yi bölenler; parti iktidara yürürken "butlan" gibi bir kararla yöneticileri görevlerinden uzaklaştıranlar mı?
Yoksa...
CHP'lilere 12 seçim kaybettikten sonra bunu olağan görüp, kurultayda kaybettiği koltuğu için kıyamet koparan; butlan kararıyla geldikleri koltuktan güç alarak, "Butlanı tanımıyoruz." diyenleri partiden uzaklaştırıp bölünmenin fitilini ateşleyenler mi?
Sahi, CHP'yi kim bölüyor?
Var mı bu soruya cevap verebilecek biri?