Okullar Açıldı, Sorunlar Yerli Yerinde

'Eğitimin pahalı olduğunu düşünüyorsanız, cehaletin bedelini hesaplayın.'
İlk ve orta öğretim kurumlarında eğitim-öğretim yılı başladı.
Her yıl konuşulan, öğrencilerin temel ihtiyaçları, okulların durumu, öğretmenlerin çalışma koşulları ve velilerin ekonomik yükü  gibi sorunlar tartışma konusu olmaya devam ediyor.
Eğitimin sorunları yerine öğretmenlerin önlük giymesi tartışılıyor.  Önlük uygulaması üzerinden yürütülen tartışmaların, öğretmenlerin ekonomik ve mesleki sorunlarını, atama ve istihdam meselelerini, kalabalık sınıfları gölgede bırakmaması gerekir. Öğretmenlerin mesleki saygınlığı, yalnızca kıyafet düzenlemeleriyle değil; özlük hakları, ekonomik güvenceleri, çalışma koşulları ve karar süreçlerine katılımlarıyla güçlendirilmelidir.
Okula aç gelen bir çocuğun öğrenmeye odaklanmasını beklemek ne kadar gerçekçidir?  Bir öğün ücretsiz yemek, yalnızca bir sosyal yardım değildir. Çocuğun sağlıklı gelişimi, okula devamı ve eğitimden eşit biçimde yararlanabilmesi açısından önemli bir kamusal destektir.
Eğitim politikalarında  bir öncelik sıralaması yapılacaksa, kamusal kaynakların çocukların beslenmesi, öğretmenlerin çalışma koşulları ve okulların temel ihtiyaçları için kullanılması gerektiği açıktır.
Bugün bir çocuğun nitelikli eğitim alabilmesini, ailesinin ekonomik durumu, yaşadığı çevre, okulunun imkânları doğrudan etkiliyor.
Bir yanda her türlü imkâna sahip okullar, diğer yanda temel ihtiyaçlarını karşılamakta zorlanan eğitim kurumları varsa, burada eğitimde adaletten söz etmek mümkün değildir.
Eğitimde özelleştirme ve paralı eğitim politikalarından vaz geçilmelidir.
Eğitim-öğretim yılı başlarken taleplerimizi yeniden dile getiriyoruz:
Öğretmen açığı giderilsin. Eğitimcilerin ekonomik ve mesleki sorunları çözülsün. Okullar arasındaki imkân farklılıkları azaltılsın. Öğrencilerin beslenme, ulaşım ve eğitim materyallerine erişimi güvence altına alınsın. Her öğrenciye en az bir öğün ücretsiz, sağlıklı ve yeterli yemek sunulsun. Ailelerin eğitim yükü hafifletilsin. Eğitim bütçesi gerçek ihtiyaçlar doğrultusunda güçlendirilsin.
Çünkü çocuklarımızın geleceği, ertelenebilecek bir konu değildir.
 Asıl mesele, her çocuğun eşit, nitelikli ve bilimsel eğitim alabildiği bir düzeni kurabilmektir.