Aç yüzünü hoca, aç..

Samsunspor dün tarihi bir yenilgi aldı. 
Sadece yenilgi alsa iyi. Bir  bakıma bitkisel hayata girdiğini de ilan etti.. 
Balıkesirspor deplasmanında goller  ardı ardına gelirken, TRT'de  maçı izleyenler şaştı kaldı.. 
Ekranda gördüklerine inanamadı.. 
Yediğimiz gollere değil, elbette..  
Bu  sonucun olacağı Teknik Direktörümüz Osman Özköylü'nün 'intihar ettiği' takımını da bitkisel hayata soktuğu açıklamadan belliydi.. 
O futbolcularda daha özgüven kaldı mı ki, çıkıp futbolunu oynasın..
Onlara  'yürüyün aslanlarım' denildi mi ki, çıkıp sahada yıldızlaşsın.. 
Onlara denilen şuydu.. 
Siz sakın ha kazayla filan Menemen maçını kazanıp gruplara kalmayın.. Bu bizim için ihtihar olur. Fenerbahçe, Galatasaray, Beşiktaş'la oynayamazsınız.. 
Siz bunu beceremezsiniz..  Siz yetersizsiniz.. 
Peki ne  oldu  sonuç.. Menemen'e yenildik, teslim olduk adeta... 
Yetmedi.. O intihar gibi sözlerin yansımaları Balıkesir'de ortaya çıktı.. 
Döküldük, kaybolduk, direnemedik  sahada.. 
O aşağılanan Samsunspor, o aşağılanan takımın genç yürekli futbolcuları, o aşağılanan, futbola şehit vermiş kurtuluş kentinin kırmızı beyazlı  've yaslı' forması boynu bükük ayrıldı sahadan.. 
Balıkesir'de ezildi, yok oldu sahada adeta.. 
O nedenle TRT'de maçı izleyenler takımın yediği  gollere şaşmadı.. 
Şaşırdıkları tek şey vardı..
Takımını küçülten, havlu attıran, beceremeyiz, ligde kalmak hedef olmalı diyen, kendine, takımına güveni olmayan, hatta takımının intiharında başrol oynayan Teknik Direktör Özköylü'nün 'golleri gördükçe yüzünü kapatmasıydı'..
Skor tabelasına bakamayışıydı.. 
Teknik  direktörlük kariyerinin bitişini izleyememekti.. 
Sahada 'yetersizsiniz'' dediği bu kentin evlatlarının bitişini tükenişini şahit olamamaktı.... 
Aç yüzünü hoca.. 
Samsunspor nice badireler atlattı ama hiç senin zamanında  olduğu gibi ezilmedi.. 
Sahada aslanlar gibi mücadele  etti, bu takımın taraftarı yenilse de onu ayakta alkışladı.. 
Düştü, kalktı, kalkmasını bildi..
Ama  eğilmedi.. 
İlk kez senin döneminde 'boynu eğildi'.. 
En zor dönemlerinde o korktuğun büyüklere kök söktürdü, saha zeminini kazıttı.. 
Ama hiç bir zaman yüzünü kapatacak kadar utanmadı.. 
Alnının son terine kadar savaştı.. Formasına sarılıp ağladı, taraftarıyla gözyaşı döktü..
Hiç bir zaman teslim olmadı.. 
Bunu bize yaşatmaya hakkın yok.. 
Aç yüzünü.. 
Dimdik  dur.. Unutma ki, kurtuluş kentindesin.. 
Kabahat sende değil, 'sana o sözleri söyletenlerde demiştim ya'..
Tekrarlıyorum.. 
Kabahat 'Samsun  gibi bir kentin  futbol takımı için'  sana bu sözleri söyleme  yetkisi verenlerde.. 
Bakanı'nda, yönetiminde, siyasilerinde, kentin yöneticilerinde..
Samsun için söz sahibi  olanlar da.. 
O nedenle aç yüzünü, gözünü; bu takımı, bu kenti iyi tanı..
Bu kent  'ligden düşse bile' son dakikaya kadar umutlarını  yeşerten 'kurtuluş destanının ilkadımının' atıldığı yerdir.. 
Önce görev yaptığın kenti, sonra başında olduğun kulübün genlerine iyi bak.. 
Aç yüzünü hoca, aç.. 
Ya da........