Pandemi sürecinde 'toplumun önemli bir kesimi resmen aç, açık kaldı'..

Korona belası hayatımıza girdiğinden bu yana;

*Esnaf, işçi, işsiz, gündelik çalışanlar..

*Kahveci, çay ocakçısı, lokantacı, kafeci, spor salonu çalıştırıcısı..

*Tiyatrocu, müzik sanatçısı

*Düğün salonu sahipleri, gelinlik satıcıları, organizasyon şirketleri.. 

*Otelciler..

*Garsonlar, pazarlamacılar..

Serbest iş yapan kim varsa, temel gıda ürünleri satıcısı değilse, ya  battı, ya da borç batağında.. 

Peki başka.

Hiç bilmediğimiz fark etmediğimiz bir iş grubu daha öyle perişan ki; geçtiğimiz gün haberim oldu. 

Kendi kendime evet 'Halk Eğitim diye bir kurum var' ve köylerin çoğunda genç kızlar bu kurslara katılır, eğitim alır, ürünler ortaya çıkarır, sergilerini açarlar ve en önemlisi sosyalleşirler.. 

Onları eğiten öğretmenler var elbette. 

İşte bizler onları usta öğretici olarak biliyoruz. 

Onlar 657'ye tabi devlet memuru olarak çalışırlar ama kurs açtıkları sürece saat başı ücret alırlar, o süre içinde sigortaları ödenir. 

Aslında devlet memuru gibidirler ama değiller.

Çünkü hiç bir sosyal haktan yararlanamazlar. 

Mesela pandemi oldu, yasaklar var evinize gidin denildiğinde 'memur maaşını alır, öğretmenler evinde her türlü hakkını parasını hak ederek kısıtlamayı yaşar, usta öğreticiler 'tek kuruş alamaz'. 

Hatta sigortası bile anında kesilir. 

Çünkü o Milli Eğitim Bakanlığı’nın kadrosunda değil. 

Kurs varsa var, kurs varsa maaş var, sigorta var.

Kurs yoksa kapalıysa, hepsi bir anda kesiliyor. 

Yani pandeminin en ağır faturası 13 aydır usta öğreticilere kesildi ve hiç kimse bunun farkında değil. 

Çünkü seslerini duyuramamışlar. 

Sessiz çığlıklarını duyduğumda da inanın şok oldum. 

13 aydır bu insanlar ne yer ne içer. 

Ve içlerinde bir çok usta öğretici de tek iş olarak yapıyor mesleğini. 

Usta öğreticiler kendilerini zaten şöyle tanımlıyor; Usta öğreticilik özveriyle yapılır. Bu mesleği sevmeyen ne aldığı maaş, ne ödenen sigorta için bu işi yapar. Ve artık dayanacak gücümüz kalmadı. Duyun sesimizi.. 

Peki destek var mı?..

Kimseden yok. Hem de tek kuruş bile. 

Milli Eğitim kırsalda, köylerde eğitimli kişilerin oluşmasına katkı veren bu usta öğreticileri pandemi gelince 'unuttu bir anda'.

Bizim usta öğreticilerin maaşı yok ne yapıyorlar acaba, bir destek versek mi diye dönüp arkasına bile bakmadı. 

Oysa onların gözleri yollarda kaldı. 

Mesafe, maskeye dikkat edilerek korona tedbirleri çerçevesinde kursların açılabileceği haberini beklediler aylardır. 

Ama gelmedi. 

Oysa Karadeniz'de Samsun'da yok ama Ordu, Giresun, Trabzon, Rize ve Bayburt, Artvin'de kurslar açık.. 
 
Yakın çevremizde Sinop, Amasya, Çorum, Erzurum'da da..

Koronanın zirvesinde olan İstanbul'da bile kurslar açık.. 

Hani bir ara Samsun'da yüksekti vaka sayısı ancak, sonuçta burada yapılacak kurslardaki kişiler yetişkin ve maske mesafe kurallarına uygun bir şekilde yapılacak. 

Muş, Bitlis Adana, Kars Manisa, İzmir Aydın, Kütahya,  Kahramanmaraş, Diyarbakır, Konya, Isparta ve Malatya..

Yani sorup öğrenebildiğim bunlar. 

Peki Samsun'da kurslar neden halen kapalı. 

Bir çok kurumda esnek çalışma modelleriyle çalışma hayatı devam ediyor; aynı şekilde seyreltilmiş kursiyerle bu kurslar pekala açılabilir. 

Samsun Valisi Zülkif Dağlı, bu konuda daha önce usta öğreticilerin sorununa aslında el atmış.

Ocak ayında tüm Türkiye'de açılmaya başlayınca kurslar 'biraz vaka sayısı yüksek sonra değerlendirir bakarız' demiş.

Ve işte sanıyorum; o değerlendirme sürecine geldik. 

Çünkü artık bıçak kemiğe dayandı usta öğreticilerde. 

Onlar koronaya çoktan yenildi.

13 saydır çok zor günler yaşıyorlar. 
 
Öğretmenler ve Usta Öğreticiler Dernek Başkanı Ayşegül Dama, "O günden bugüne bekliyoruz. Gerçekten arkadaşlarımız çok zorda. Faturalarımızı ödeyecek kadar bir destek bile alamadık. Tamamen unutulduk" diyor. 

Ve artık hatırlanma zamanı. 

Kimse canını yolda bulmadı. Elbette kendi tedbirleri usta öğreticiler de alacaktır.

Maske, mesafe olduktan sonra ateş ölçer gibi araç gereç de olduktan sonra;

'Hayat bir şekilde devam edecek elbette'..

Umarım Samsun'da halk eğitim kurslarını açacak olan iller arasına girecektir. 

Sayın Valimiz Zülkif Dağlı'nın "Bu konuda gerekli araştırmaları yaparak, emsal illeri gözlemleyip, usta öğreticilerin çağrısına hassasiyet göstereceği' inancındayım.. 

Gerçekten çok zor durumdalar..

Allah kolaylık versin.

Umarız hayırlı bir haberle yolları açılır..

Usta öğreticilerresmen 'bittiler'

Mahallelerde, köylerde halk eğitim kursları açan usta öğreticiler 13 aydır çok zor günler yaşıyor. Türkiye’nin hemen hemen tüm illerinde kurslar açık. İstanbul dahil, Karadeniz komple. Son umutları ise

Vali Dağlı