Sezai Karakoç’u Anlamak

Sezai Karakoç seksen sekiz yıl ömür sürdükten sonra 16 Kasım 2021 tarihinde aramızdan ayrıldı ve ebedi hayata adım attı. Mekânı cennet olsun. Onu, ömrünün son yıllarında kendisinin farkında olmadığı video kaydında, elinde naylondan bir poşetle kalabalıklar içinde yürürken çekim yapıldığını anladığı andaki şaşkınlığının yüzüne yansımasıyla hatırlıyorum. Kendisini özellikle siyaset üstü bir yerde konumlandırmış ve idealist bir düşünce insanı olarak temayüz etmiştir. Hayat tarzıyla, yazdıklarıyla ve konuştuklarıyla bir dönem ülkemizde bir kısım gençliği de etkilemiş olan bu ahlak abidesi acaba tam olarak anlaşılabilmiş midir? Ya da anlaşılmış olsa bile onun fikirleri içselleştirilebilmiş midir? İçselleştirilmiş olsa bile sonradan fikirlerine ihanet edilmiş midir? Elbette bir kitap üzerinden bunu anlamak ve yorum yapmak mümkün değildir. Ancak Sezai Karakoç'un Müslüman gençlik için bir manifesto, yol gösterici bir rehber niteliğindeki "Diriliş Neslinin Âmentüsü" adlı kitabında diriliş neslinin erlerinin vasıflarını sıralarken belki de bir neslin kendisini kontrol etmesi, hesaba çekmesi amaçlanmaktadır:

Bir Diriliş Cephesi bulunduğuna ve kendimin de o cephede bir savaş adamı olduğuma, olmam gerektiğine inanıyorum. Bu nasıl bir savaştır? Topla, tüfekle, bombayla, molotof kokteyli veya füze, nükleer silah veya gazla yapılan savaş olmaktan önce ve öte bir ruh savaşıdır. Bu savaşlarda bedenlerden, maddi vücutlardan önce ruhlar, manevi vücutlar, yani varoluşlar düşer, tutsak olur, yenilgiye uğrar. Ya da tersine düşürür, tutsak eder, yenilgiye uğratır. Bu bir zihniyet savaşıdır. Karayla akın savaşıdır. Bu bir hayat tarzı, dünya görüşü, yeni bir medeniyet savaşıdır. (s. 7)

Evet, biz diriliş erleri, son peygamberin sancağı altına sığınıyoruz. Bu sancağın yere düşmemesi görevimizdir, varoluş hikmetimizdir. Bu sancak, Allah'a inanma sancağıdır. Bu sancak, insanın putların önünde eğilmemesi, onları yerle bir etmesi, insanın insan veya eşya önünde ezgince ve alçalarak baş eğmesine sebep olan köleliği ortadan kaldırıcı, insanı gerçek özgürlüğe ve teslimiyete ulaştırıcı hakikat sancağıdır. (s. 11-12)

Doğuyu Batıyı bilmeliyim. Eski uygarlıkları derinlemesine incelemeliyim. Yükseliş ve düşüşlerinin sebeplerini derinden derine araştırmalıyım. Allah'ın insanoğluna en büyük nimeti olan İslâm inanç ve medeniyetine mensup olan bir toplum, nasıl olur da bugünkü acıklı duruma düşer? Bunun mutlaka bir veya birkaç sebebi vardır. Bunu bilmeliyim. İşte bütün bu konuları incelemekte ilim benim rehberim olacaktır. (s. 15)

Kültür ve medeniyetini yaşatmak, sadece geçmişte ortaya konanları muhafaza etmek gibi müze işlemi değil, aynı zamanda aynı kültür ve medeniyetin çağ içinde de doğurganlığını korumasına çalışmaktır. Eğer bir durgunluk varsa, yeni bir diriliş çığırını açmak suretiyle uygarlığı ilerleme yönünde kamçılamaktır. Çağımızda da inanç erleri, ahlâk kahramanları, büyük Müslüman şairler, musikişinaslar, mimarlar, bilginler, askerler, devlet adamları yetiştirmeyi inançtan ayırmamak demektir diriliş eri olmak. (s. 31-32)

Maksat, gösterişli ve gürültülü bir biçimde laf yarışı yapmak değil, yeniden kurulacak ve insanlığın içinde bir anıt gibi yükselecek İslam toplumunu en alçak gönüllü çalışmalarla, sessizce ve gösterişsizce inşa etmektir. İnşa edebilmek için de her şeyden önce her alanda inşa edicileri, ibda edicileri yetiştirmeyi, namaz gibi, oruç gibi kutsal bir borç bilmek zorundadır diriliş eri. (s. 32)

Devlet hayatında samimi eleştiri şarttır. Eleştirisiz devlet, kısa zamanda çöker. Yine her sınıf insandan yöneticiliğe yetenekli olanların yükselerek devlet hayatında gerekli yerlerini almaları da gerek toplum seyyaliyeti yönünden, gerekse devlet hayatının istediği tecrübe ve denge gereği şarttır. Demokrasi ancak bu hayır yönünde birleşmiş topluluğun bulunmasıyla yeterlik ve güven kazanacaktır. (s. 48)

Çağımızda cihadın sadece cephede savaşmak olmadığını bilecektir diriliş eri. Ekonomi ve kültür savaşları da cihadın zaruri bölümleri ve kesimleridir. Peygamberlerin ve velilerin aynı zamanda çok defa meslek pirleri olduğunu bilen ve bu geleneğin özüne inen diriliş erleri, erenleri ve pirlerinin de İslâm'ın yeniden diriliş toplumunu kurarken ekonomiye kültüre hayatlarını adayan kahramanlar olacakları açık bir gerçektir. (s.56)