Yaşadıkça yaşatacağız

Çünkü 88 yıl önce, 1938 yılının bir 10 Kasım günü saat 9’u 5 geçerken yitirmiştik biz Ata’mızı.

Topraklarımıza düşman ayağı basmasın diye 57 yıllık ömrünün büyük bölümünü cepheden cepheye vuruşarak geçirmiş, ebedî ve ezelî Başkomutanımızı özlemle ve minnetle bir kez daha anacağız bugün.

Ki o Başkomutan, ‘’Düvel-i Muazzama’’ ile Çanakkale Boğazı’na dayanmış düşman donanmasına karşı verilen mücadelede, 18 Mart 1915'te kazanılan deniz zaferinin ardından, kara savaşlarında da askerlerine verdiği ‘’Ben size savaşmayı değil, ölmeyi emrediyorum’’ emriyle tarih yazılmasını sağlamıştı.

Şunu unutmayalım:

Ulusumuzun övünç kaynaklarından biri olan Çanakkale Destanı yazılmasaydı, mazlum milletlere ilham kaynağı olan Millî Mücadelemizi de başlatamaz, efsanevi Kurtuluş Savaşı’nı da kazanamazdık.

Türk milletini yok olmaktan kurtardığı için de millet olarak biz o büyük insana ‘’Atatürk’’ soyadını verdik.

Atatürk, büyük bir komutan olduğu kadar, ‘’En büyük eserim’’ dediği Cumhuriyet’i kurarak gerçekleştirdiği devrimlerle de büyük bir siyasi dehaydı.

Cumhuriyet en büyük devrim elbette ama daha sonra gerçekleşen devrimlerin hangisinden başlayayım bilemedim.

Yurttaşlık bilincini aşılaması mesela ne denli büyük bir değişimdir bizim için.

Yüzyıllardır padişahımız efendimizin birer kulu ve kölesi iken, bize ülkenin eşit yurttaşları olma hakkını vermesi mesela ne büyük bir armağandır.

Kadınlarımıza seçme ve seçilme hakkını veren bir lider olarak, sadece bize değil, ‘’demokrasi havarisi’’ geçinen Avrupalılara ve Amerikan halkına da ilham kaynağı olmuş bir liderdir Atatürk.

Son barutumuzu düşmanı İzmir’de denize dökerken harcamıştık, biliyorsunuz.

Elde yok, avuçta da yoktu.

Yorgun ve bir o kadar da yoksul düşmüştük.

‘’Üretmeliyiz’’ dedi.

‘’Türk, öğün, çalış, güven’’ ilkesine bağlı olarak, ‘’Çalışmadan, yorulmadan ve üretmeden, rahat yaşamak isteyen toplumlar; önce haysiyetlerini, sonra hürriyetlerini, daha sonra da istiklal ve istikballerini kaybederler.’’ diyerek, Cumhuriyet’i bile henüz kurmamışken İzmir İktisat Kongresi’ni toplayarak varlığımızı üretmeden sürdüremeyeceğimizi bize öğretme çabasından mı başlamalıydım Ata’mızı anlatmaya, bilemedim.

Okuma yazmayı daha kolay öğrenebilmemiz adına Türkçeyi daha kolay okuyup yazabileceğimiz yeni alfabeyi kabul ettirerek gerçekleştirdiği ‘’Harf Devrimi’’ kadar, batıya doğru akan bir nehir olarak muasır medeniyeti (çağdaş uygarlığı) kovalayan milletimize çağdaş bir görünüm kazandırmak adına ‘’Şapka Kanunu’’ ile başlayan kılık kıyafet alanındaki dönüşüm de diğer devrimlerinden daha mı az önemlidir?

O reklam filminde olduğu gibi, 15 yıl gibi kısa bir sürede gerçekleştirdiği devrimleri biz yazmaktan yoruluyoruz ama bunca devrimi o kısacık ömrüne nasıl sığdırdığını bile anlamakta zorlanıyorum açıkçası.

Minnettarız elbette.

Yaşadıkça da yaşatacağız bu nedenle.

Yine ve yeniden...

Ruhun şad, mekânın cennet olsun.

Huzur içinde uyu Ata’m.