Memlekette liyakatsiz antrenörler iş başında.
Canım buna çok sıkılıyor.
Milletin çocukları adeta yazık ediliyor.
Yazık oluyorlar.
Kapıda başarıya aç, savaşçı, azimli ve üniversite mezunu antrenörler çalıştıracak ciddi takım bekliyorlar.
***
Yeteneğe değil de, öncelik tanınmış ailelerin çocuklarına neden veriliyor?
Çok merak ettiyseniz hemen yanıtlayayım…
Zira; liyakatsiz olunca antrenör; koltuğu sağlama alma adına ve yerini sağlamlaştırma adına bu yola baş vuruyorlar.
Bundan dolayı bana çok şikayette bulunan aileler gördüm.
***
Mesela, Melih Kabasakal, evet evet şimdi Trabzonspor’da olan futbolcu.
Samsunspor’daydı, Samsunspor’un alt yapısındaydı.
Bir yaz akşamı annesi beni aradı, hüzünlü bir sesle oğluma yardım et demişti.
Ben de o zaman Samsun Postası Gazetesi’nin Spor Müdürlüğünü yapıyordum.
-‘Teyze dedim, Melih iyi oyuncu, yetenekli ben de izledim. Ondan futbolcu olur. Ama profesyonel yapmak kulübün elinde. Onun için haber yapacağım. Merak etme. Rahat ol’ demiştim.
Samsun Postası Gazetesi arşivi bende de var.
Haberi yaptım.
Şans bu ya, olacak ya.
Trabzonspor alt yapıya o zaman Melih’i transfer etti.
Melih, sonra İstanbulspor, Eyüpspor, Gaziantepspor ve bugün ona sahip çıkan Trabzonspora yine imzayı attı.
***
Samsunspor bu oyuncuya genç yaşında şans vermedi.
Bunun gibi onlarca yetenek sayarım size…
Torpil gırla.
Ahbap çavuş ilişkisi gırla devam ediyor.
Bu mantaliteyle de yukarı oyuncu çıkmıyor.
Çıkmaz da…
Melih, kara talihini yırtıp atan bir oyuncu çıktı.
Melih, Samsunspor’dan gitti ve futbolcu oldu.
Şimdi al alabilirsen Melih’i.
Samsunspor kaçıp kurtulanın futbolcu olduğu bir kulüp olmamalı.
Aksine gelenin, şans verilenin futbolcu olduğu bir kulüp olmalı.
Örnek mi; İlk aklıma gelenler; Serkan Aykut, Tanju Çolak, Celil Sağır, Ercan Koloğlu, Temel Keskindemir bu şehrin sembolleri olan isimler.
Var mı onlardan sonra bu formayı koparıp alabilen.
Hakkını verebilen.
Var mı?