Samsun'un Terme ilçesinde yaşayan Akçay ailesinin en küçük üyesi, 2 yaşındaki Elisa Eylül Akçay, henüz bebekken yakalandığı lösemi hastalığını, 17 yaşındaki ağabeyi Muhammed Vehbi Akçay'dan yapılan ilik nakliyle yenmeyi başardı. 2 aylıkken başlayan zorlu tedavi süreci, aile bağlarının ve tıbbın gücüyle mutlu sonla noktalandı.
Henüz konuşamayacak kadar küçükken ağır tedavilerle tanışan Elisa Eylül, uygun donörün dünya genelinde bulunamaması üzerine ağabeyinden alınan hücrelerle yeniden hayata bağlandı.
DÜNYADA BULUNAMAYAN UMUT AĞABEYDEN GELDİ
Elisa Eylül için konulan teşhisin ardından acil nakil kararı alınmasıyla tüm ailede uygun donör taraması yapıldı. Anne ve babanın yüzde 50 uyumlu olduğu testlerde, ağabey Muhammed Vehbi Akçay yüzde 70 uyumlu çıktı. Türkiye ve dünya genelindeki taramalardan sonuç alınamayınca, naklin ağabeyden yapılmasına karar verildi. Geçen yıl mart ayında Ankara LÖSANTE Çocuk ve Yetişkin Hastanesi'nde gerçekleştirilen operasyon başarıyla sonuçlandı.
ANNE İCLAL AKÇAY: "DERDİNİ ANLATAMIYOR, SADECE GÖZÜNÜZE BAKIYORDU"
Yaşadıkları ağır süreci anlatan anne İclal Akçay, bir bebeğin kanserle mücadelesinin anne için tarif edilemez bir acı olduğunu belirtti. Akçay, o günleri şu sözlerle anlattı: "Bir yeri ağrıyor ama neresinin ağrıdığını bilemiyorsun. Konuşamıyor, derdini anlatamıyor, sadece gözlerinizin içine bakıyor ve çaresizce sizin anlamanızı bekliyor. Tanı konulana kadar kızım kanlı kusuyordu ve nedenini bilmiyordum. Samsun'dayken psikolojik olarak çok kötüydüm, sadece bebeğime sarılıp ağlıyordum. LÖSEV hem tedavi hem de psikolojik açıdan bize büyük destek verdi. Çok şükür, bugün sağlığına kavuştu."
AĞABEYDEN ÇAĞRI: "DONÖR OLMAK HİÇ ZOR DEĞİL"
Kardeşine can aşısı olan 17 yaşındaki Muhammed Vehbi Akçay, süreci büyük bir olgunlukla karşıladı. Kardeşine umut olmanın mutluluğunu yaşayan genç Muhammed, toplumdaki donör algısına yönelik önemli bir mesaj verdi: "Kardeşime ve babama, bütün ailemize baktılar. En sonunda benden almaya karar verdiler. Küçük bir işlemle kardeşime umut oldum. Donör olmak hiç zor değil, herkes donör olmalı. Bu kadar küçük bir işlemle bir insanın hayatı kurtulabilir. Biz Samsun'dayken annem ve kardeşim Ankara'daydı; hep mesajlaşarak, arayarak onların yanında olmaya çalıştık."
Termeli Elisa Eylül, şimdi ağabeyinden aldığı güçle yaşıtları gibi koşup oynayacağı günlerin tadını çıkarıyor. Akçay ailesi, bu mucizevi kurtuluşun tüm lösemi hastası çocuklara örnek olmasını diliyor.
Anadolu Ajansı
