Mevcut teknik direktörümüz Bayram Bektaş’ın formasını terlettiği Beşiktaş 2002 yılında Samsunspor’dan yalnızca 1 puan alabilmişti.
Bektaş o günleri hafızasından silmiş olacak ki mazisi başarılarla dolu camianın ihtişamını ve kendisinden beklentisini tam anlamıyla idrak edemedi.
Dolu ve coşkulu tribünler önünde oynanan Eyüp maçı sonrası yaptığı talihsiz “favori” açıklaması da “iletişim kazası” olarak değerlendirilip önemsenmese de aslında bu idrak edememenin ürünü değil mi?
Yapılan sükseli transferlere, koşulsuz taraftar desteğine ve kulübün tarihi ağırlığının itici gücüne rağmen 4 haftalık periyotta yalnızca transfer tahtası kapalı Altay maçından 3 puan çıkarılması kabul edilebilir mi?
Geçen sezonun travmatik hatıraları tazeliğini korurken kendi sahasındaki bu izahı mümkün olmayan Manisa FK mağlubiyeti sonrası Bayram Hoca’nın “iyi oyun” ve “şanssızlık” minvalindeki demeci bu yangını söndürmeye yetmez.
Futbol pragmatist bir oyun ve insanlar dalgalarla olan boğuşmanıza değil gemiyi limana getirip getirmediğinizle ilgileniyor. İlk 4 haftalık tablo da geminin su almaya başladığının sinyalleri ile dolu. Bu nedenle, teknik ekibin polyannacılıktan sıyrılıp gerçeklerle acilen yüzleşmesi gerekli. Aksi halde, “limanların efendisi” lakaplı Başkan Yıldırım’ın Bayram Hoca ile yolları ayırması sürpriz olmaz.
Son olarak, Bayram Hoca şunu da cevaplamalı; maç sonu yaptığı “Adam gibi geldim, adam gibi giderim” şeklindeki içerisinde cinsiyetçi söylem de barındıran hamasi çıkışı çözüm mü? Zira, kendisi bir futbol profesyoneli olarak kulüpten kaldırılması zor bir enkaz bırakarak ayrılabilir ama fedakarca takımını destekleyen taraftarın bu gemi batarsa sığınacakları başka adres yok!